Ding #23 - evaluatie
Er is een tijd van plannen (plan), doen (do), een tijd van evalueren (check) en dit meenemen in toekomstige plannen (act). Met ‘doen’ zijn we klaar en nu is het dus tijd de hele cursus eens te overzien en evalueren.
Gemaakt met gratis plaatjesgereedschappen @ TXT2PIC.com
Rob doet zelf een aanzet tot evalueren door een aantal vragen te stellen die ik hierin dan ook zal beantwoorden.
Favoriete dingen
Dingen 1 t/m 3 gingen over het maken van je eigen weblog om over de cursus te kunnen schrijven. Een heel waardevol iets. Niet alleen leuk omdat ik altijd al vage plannen had om een blog te starten, maar ook omdat je door iets te schrijven gedwongen wordt na te denken over wat je bekeken en waar je mee geoefend hebt. Voor na de cursus heb ik alvast een ‘echt’ blog aangemaakt; de tijd zal uitwijzen of ik ook zonder cursus schrijfzin kan maken! 
DIngen 4 en 5 waren voor mij bekend terrein; RSS-feeds en Netvibes had ik al meermalen in de organisatie geprobeerd te slijten, zonder veel succes. Enkelen lijken er nu enthousiast over, maar velen zien het nog steeds als tijdvreter, terwijl het juist bedoeld is als tijdbespaarder!
Dingen 6 t/m 8 hielden het spelen met plaatjes/foto’s in en dit deed de organisatie gonzen; in koffiepauzes ging het over niets anders dan dat. Onvermoede talenten kwamen naar boven en mensen begonnen de cursus leuk te vinden. Hier heb ik wel wat geleerd, aangezien ik een aantal tools nog niet kende. Leuk om te onthouden!
Ding 10 ging over Delicious en ook daar had ik al een account, dat ik maar eens opgefrist heb. Het nut werd in de organisatie wel erkend; met name voor collega’s van de informatiebalie. Zou het informatiebalie-account er al zijn?
Dingen 11 t/m 13 waren de wiki’s en online kantoortoepassingen, voor mij weer relatief nieuw. Een wiki gebruik ik nu voor een clubje vriendinnen om een weekendje te plannen, heel handig al vinden zij het maar futuristisch! Google Docs vind ik dan op één of andere manier minder leuk, dat zou ik zelf niet zo snel gebruiken. Veel ideeën kwamen bij mensen op bij deze Dingen.
Dingen 14 t/m 16 waren weer appeltje, eitje omdat ik ze al kende. Instant messaging, podcasts en YouTube hadden geen geheimen meer voor mij. Toch leuk om nu zo af en toe een korte chat te hebben met collega’s op de andere locaties via de Gmail-chat. Ook bij deze Dingen verzonnen veel collega’s interessante ideeën!
Dingen 17 t/m 20 boden mij weer wat nieuws; zoveel web 2.0-sites als er bestaan! Beetje te veel naar mijn idee, laat dat web 3.0 maar komen waarbij alles geïntegreerd is; ook (zelfs) ik word moe van het alsmaar inloggen overal. LibraryThing vond ik wel leuk, maar heb me er niet aangemeld. Sociale netwerken kende ik al (Bibliotheek 2.0, Hyves, Facebook, de eigen bieblv.ning) en Last.fm vond ik echt geweldig! Heb de speler gedownload en ik hoop dat ik straks fantastische adviezen zal krijgen over andere artiesten en evenementen.
Ding 21 deed mij vooral kwijlen over wat andere biebs hebben en wij (nog) niet. Van de woordenwolk van de Aquabrowser word ik nog niet zo enthousiast, maar het aanleggen van favorietenlijstjes, toevoegen van tags, maken van recensies maken mij wel blij! Ik was niet de enige met bedenkingen over de Aquabrowser! Staan wij hierin alleen? Als wij dit vinden, vinden onze klanten het dan ook? Worden zij blij van een woordenwolk?
Ding 22 was een nadenkDing over de bibliotheek van de toekomst, waarbij weer een aantal collega’s inspirerende gedachten op hun blog zette. Ook collega’s van andere bibliotheken trouwens.
Dingen 9 en 23 hebben voor reflectie gezorgd wat twee goede momenten waren.
Effecten en verrassingen cursus
Elk Ding had weer andere effecten in de organisatie, zoals ik hier en daar al schreef hierboven. Dat is dan ook wel leuk aan de cursus; hij blijkt erg afwisselend te zijn. Sommige Dingen vind je leuk, andere minder, maar je leert ze wél allemaal kennen.
Bijna iedereen (39 man/vrouw) deed mee aan de cursus. Dit was niet geheel op vrijwilligheid gebaseerd en er was dan ook best wat weerstand in het begin en eigenlijk bleef het er altijd wel in enige mate gedurende de cursus. Het kostte natuurlijk ook wel behoorlijk wat tijd. We hadden twee uur per week gekregen (begeleiders drie uur) maar dat was voor de meesten bij lange na niet genoeg. Bovendien hebben fulltimers niet altijd de tijd binnen hun werktijd om aan de cursus te besteden. Ikzelf kreeg zoveel energie van de cursus en het enthousiasme dat er bij velen ontstond dat ik behoorlijk wat tijd heb gestoken in het volgen van alle blogs en zoveel mogelijk te reageren. Ik weet zelf dat het leuk is om reacties te krijgen en dat gun ik een ander ook. En ja, ik heb ook nog een sociaal leven en sport ook. De nachten waren gewoon iets korter dan gebruikelijk! Bij velen kwam dit aspect van de cursus, het bij elkaar kijken en reageren, in het gedrang door het gebrek aan tijd, wat erg jammer was. Misschien is hier meer ruimte voor als de opdrachten sneller te maken zijn!
Zoals ik bij Ding 9 al schreef, was het hartverwarmend te merken dat de cursus verschijnselen als betrokkenheid, verbondenheid, samenwerking en collegialiteit deed versterken. Misschien heeft het wel wat communicatieschotten weten te verminderen… Ook mooi te zien dat onvermoede (soms deels vermoede) talenten naar boven kwamen drijven, zoals schrijftalent, creatief talent met foto’s en talent voor het verzinnen van goede ideeën!
Erg trots ben ik op de collega’s die ik zelf heb begeleid (zie zijbalk voor de blogs) en die de cursus allen met volle overtuiging voltooid hebben! Fantastisch!
Een te wensen effect van de cursus is dat er met de gigantische ideeënlijst die in de loop van de cursus is gegenereerd, wat wordt gedaan. Dat ideeën worden uitgewerkt door een Werkgroep Web 2.0 en dat de beste daarvan worden uitgevoerd. En dat de taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden van deze werkgroep worden vastgelegd, zodat het kader duidelijk is en binnen dat kader creatief gewerkt kan worden!
Verbetersuggesties
Het kan natuurlijk altijd beter! We zijn tamelijk vroeg ingestapt in de 23 Dingen-cursus maar ondanks dat vind ik dat de cursus op zich goed in elkaar zit. In onze planning vond ik uiteindelijk het aantal pauzeweken teveel, waardoor mensen te lang stil stonden en moeite hadden de draad weer op te pakken. Een veelgehoorde opmerking is ook dat de teksten van de 23 Dingen-site te lang en uitgebreid waren voor sommigen. Zelf las ik die tekst diagonaal door en keek vooral naar websites die in de oefeningen genoemd werden. Maar ik kan me voorstellen dat als het helemaal nieuw voor je is, je wèl alles wil lezen om het goed te begrijpen. Ook zijn 23 Dingen misschien wel veel, volgen sommigen. Maar ja, zo is de cursus. Zou het misschien kunnen dat de Nederlandse versie zwaarder is dan de Amerikaanse? Ik ben eigenlijk ook nog voor het toevoegen van een 24e Ding: gamen. Een laatste veelgehoorde opmerking in mijn organisatie is de introductie van Rob, die voor een aantal mensen te snel ging, waardoor zij het Spaans benauwd kregen. Dit had ook te maken met de verschillen in kennisniveau van de medewerkers, maar daar moet je natuurlijk rekening mee houden als je voor een diverse groep spreekt.
Ik ben blij dat we het gedaan hebben zoals we het gedaan hebben en ben apetrots op het resultaat: bijna alle cursisten zullen op tijd klaar zijn en op 1 juli hun certificaat in ontvangst nemen. Dat heb ik andere biebs nog niet zien/horen doen! En het vervolg aan deze cursus (een Werkgroep Web 2.0) komt er ook zeker, dat heeft de directeur toegezegd. De zeven coaches van de BLV kunnen zich met recht SUPERCOACHES noemen!
Tot slot
Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. En met het afsluiten van deze cursus sluit ik ook mijn bibliotheekcarrière af. Ik vond het een mooie en waardige afsluiting zo.
Ik vermoed dat ik mij nog regelmatig in digitale bibliotheekkringen zal laten zien en het laatste woord over web 2.0 heb ik nog niet geschreven. Ik stap hiervoor binnenkort over op mijn nieuwe blog, genaamd Webgrrl. Daar staat nu nog niet veel op trouwens.
Ik zeg dus geen vaarwel (dat klinkt ook zo dramatisch) maar tot ziens! 
Wat ik soms wel doe is luisterboeken (ingesproken boeken) in de bieb lenen of downloaden van internet. Vervolgens luister ik ze af tijdens huishoudelijke klusjes zoals strijken of neem ik het in mijn discman mee naar bed ‘voor het slapen gaan’. Soms is de stem van de voorlezer zo rustgevend dat ik er spontaan bij in slaap val (of zou dat geconditioneerd gedrag zijn, in vroeger tijden aangeleerd?). Ik zou dit natuurlijk ook met muziek- en radiouitzendingen kunnen doen, als ik iets naar mijn smaak vind. Misschien zal ik dat nog weleens doen, maar voor nu laat ik het maar even zo.
