Blog over je vader dag 2008

Na de Blog over je moeder dag is het nu dan tijd voor de blog over je vader dag, een initiatief van Marina. In de blogpost over mijn moeder betrok ik ook mijn moeders moeder en vaders moeder en deze uitbreiding zal ik hier ook weer toepassen; mijn moeders vader en vaders vader komen dus ook aan bod! Foto’s van mij en andere bloggers zijn weer te vinden in een speciale groep op Flickr.

Mijn vaders vader Wim heb ik nooit gekend. HIj stierf toen mijn vader slechts 24 jaar jong was. Wat ik van hem weet is dat hij in een theater heeft gewerkt en dat daar regelmatig optredens waren van bekende artiesten (zoals het komische duo Snip en Snap). Daar had ‘ie het dan thuis altijd over. Ik dacht dat ik deze twee niet kende, maar toch komen deze ‘ouwe vrinden’ me niet onbekend voor! Op de originele foto staat ook nog mijn vader als klein jochie dat door zijn vader in zijn nek geknepen wordt, vast omdat ‘ie een geintje heeft uitgehaald!

De vader van mijn moeder heette Franke (maar voor mij heette hij Pake). Hier is hij in zijn jonge jaren. Het was een hele lieve en rustige opa, nuchter als een echte Fries. Ná de Tweede Wereldoorlog moest hij in dienst en werd uitgezonden naar Indonesië. HIj had mijn oma toen nog niet ontmoet. Drie jaar van zijn leven zat hij daar en later zijn brieven gevonden die hij daar heeft geschreven en aan één van zijn broers heeft gestuurd (zijn ouders leefden niet meer). Hij heeft er nooit veel over gesproken, maar de kans is groot dat het geen prettige tijd was.

En hier is hij dan: mijn vader, (Wim of Willem) hier nog als jonge vent mét snor. Een jaar of tien terug liet hij zich ervan overtuigen dat het zonder snor écht beter zou zijn. En nu schatten veel mensen hem behoorlijk jonger in dan hij is. Dat komt denk ik niet alleen door zijn uiterlijk, maar ook doordat hij jong van geest is; al-tijd in voor een geintje. Naïef zijn in zijn buurt kost je de kop. Een mooi voorbeeld: mijn vader en ik fietsten eens naar mijn oma toe, hij op zijn wielrenfiets. Op de terugweg zouden wij zo’n ouderwetse telefoon die mijn oma nog had, inleveren bij een telefoonwinkel. Ik wachtte buiten en hij liep in zijn wielrenneroutfit naar binnen. Hij trof daar een medewerker aan van wie het de eerste werkdag was. In zijn beste Belgisch vroeg hij de arme medewerker om een verlengsnoer voor zijn telefoon omdat hij nog wel wilde bellen ook al was hij in Nederland…

Die humor heeft hij natuurlijk van zijn moeder geërfd, die bijvoorbeeld altijd grapte dat ze hem (relatief nakomertje) met een boom in zijn hand achter een kwartje had gevonden.

Zo heeft ‘ie er ook lol in om mensen voor gek te zetten. Als hij me vroeger van turnen kwam halen, wist ‘ie dat ik niet blij was als hij in zijn paarse regenpak zou komen. Je snapt al hoe hij gekleed kwam natuurlijk! Ondanks dat plagen, weet ik dat hij trots op me is en ik denk dat ik altijd zijn kleine meisje zal blijven; hij is altijd bereid me te helpen als ik weer eens met een ratelende fiets, kapotte achterruitenwisser of zelfs collega met computerproblemen aan kom zetten.

Ik geloof dat ik mijn vader en moeder zo toch wel genoeg de hemel in geprezen heb. Als nuchtere Fries/Leidenaar moet ik het dus hier maar bij houden.

Blog over je moeder dag 2008

Het duurde even, maar hier dan toch nog mijn post over mijn moedertje! Marina kwam op het idee om op moederdag iets over je moeder en op vaderdag iets over je vader te schrijven en ik vond het wel leuk om mee te doen. Moederdag is inmiddels al voorbij, maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen… Ze maakte op Flickr een groep aan met de naam Blog over je moeder dag, waar nu diverse foto’s van moeders in te vinden zijn. En ik vond het een goed idee van dr. henkenstein om ook mijn moeders moeder en vaders moeder erbij te betrekken.

Dit is oma Jozephina of in de volksmond Fie, de moeder van mijn vader. Ik heb haar gekend als een sterke, humoristische vrouw die lak had aan veel dingen. Mijn vader heeft zeker haar humor geërfd, maar daarover later meer bij de ‘blog over je vader dag’! Toen ze al aardig op leeftijd was, ging ze regelmatig in het bejaardenhuis bij haar in de buurt langs om koffie rond te brengen en bridge te spelen “met de oudjes”. Zelf heeft ze nooit haar zelfstandigheid op willen geven.

Dit is Beppe (Martzen) toen ze nog jong was, mijn Friese oma van mijn moeders kant. Ze leeft nog en is nog helemaal bij de pinken, met haar 83 respectabele jaren. Ze is een kleine, rustige vrouw met een duidelijke mening over dingen. Zo moet ze helemáál niets hebben van computers en internet, in tegenstelling tot haar “oâldste Beppesisser” (ik dus) ;-).

Deze foto illustreert mijn moeder Aukje in jonger jaren, zij is echt uit de hippietijd, had alles thuis in het oranje! Ik was laatst met haar naar een tentoonstelling in het Noordbrabants museum in Den Bosch over de zeventiger jaren, waar voor haar, maar ook voor mij veel herkenbaars te zien was. Veel oranje spullen hebben het nog gered tot in mijn jeugd namelijk!

Wat ik me van vroeger kan herinneren is dat mijn moeder als ik uit school kwam altijd klaarstond met de thee en altijd belangstellend was over wat ik nu weer had meegemaakt. Als ik er nu over nadenk, kan ik mij niet voorstellen dat ik zelf ooit in zo’n situatie zou belanden; dat mijn partner fulltime werkt en ik thuis het huishouden doe en de kinderen uit school opwacht. Terwijl ik het toen als kind wel erg prettig vond. Beetje dubbel!

Nu ik vlakbij mijn ouderlijk huis werk, is het erg gemakkelijk om even bij mijn ouders langs te gaan en dat doe ik dan ook eens per week. Dan kan ik weer gezellig bijkletsen met mijn moeder, ook al is mijn broertje die dan ook mee-eet (vind-ie toch wel gezellig) minder blij met al dat gezwets onder eten. Nou ik hoop dat ze niet vindt dat ik al te uitgebreid over haar geschreven heb, dus ik laat het hier maar bij. Binnenkort wat over vaders!

Ding #9 - Web 2.0 - mijn visie

Vanaf 2005…
In 2005 hield ik een presentatie aan de groep inlichtingenmedewerkers genaamd ‘weblogs, RSS en podcasting’. Ik vertelde daarin over wat weblogs zijn, als welke vorm van journalistiek het kan worden beschouwd en ik trachtte RSS uit te leggen (kom er nu soms nog niet uit). Ook Flickr, vodcasting en podcasting passeerden de revue. In 2007 was er eentje voor een zelfs nog wat breder intern publiek genaamd ‘de nieuwe digitale wereld… of web 2.0: ontdekken, meedoen en delen’ [tussen twee haakjes: ik zie dat ik deze presentatie, die op Slideshare staat, ook kan integreren hier! Doe ik maar even niet, het verhaal is al lang genoeg zo]. Tijdens die presentatie ging ik in op sociale netwerken, open source software en games. Daarna werd het eerste digitale sociale netwerk van de BLV (http://bieblv.ning.com (alleen voor leden!)) geïntroduceerd. Eind 2007 werd hiervan intensief gebruik gemaakt door een groepje Krakers, met een overigens niet onverdienstelijk resultaat!

Dat er, overigens begrijpelijkerwijs, niet veel van het vertelde bij mensen is blijven hangen, getuigen de vele kreten om hulp op de collegablogs de afgelopen weken. Maar inmiddels is een grote groep van de cursisten écht enthousiast geworden over alle nieuwe mogelijkheden op het internet en daar word ik warm van. Echt!

Het wordt de komende weken natuurlijk nog veel leuker, want er is nog zoveel meer te ontdekken op het internet… social bookmarking, podcasting en natuurlijk de online communities. Ik hoop dan ook dat de groep enthousiastelingen net zo enthousiast verder gaan en de anderen ook aan de arm mee zullen nemen.

Participatiecultuur
En dan nu nog een stukje echte inhoud, ik heb er tenslotte voor geleerd (…). Op het symposium U game U learn sprak een professor van de TU Delft over de participatiecultuur (gelezen op Frankwatching) waar we momenteel in leven. Die term had ik al eerder gehoord, maar zoals met zoveel dingen (zie hierboven), moet je het eerst een paar keer horen voordat het echt landt. Op internet kan iedereen over alles meedenken en meedoen en dat gebeurt dan ook in grote getalen. Ik kan zo snel even niet vinden met hoevelen we dat doen, maar geloof me, we zijn met veel. En natuurlijk is niet iedereen er even serieus mee bezig; veel mensen vinden het al interessant genoeg om te schrijven over de belevenissen met hun kat (ook hier) of hond of wat ze gisteren gegeten hebben. Dat is prima, op het internet mag alles, nou ja, bijna alles. Die relatieve regelloosheid maakt het laagdrempelig voor iedereen om daaraan mee te doen. Er komen wel steeds meer auteursrechtachtige zaken, zoals Creative Commons (CC), waardoor het mensen makkelijk gemaakt wordt om andersmans spullen te gebruiken zonder auteursrechten te schenden. Voorheen mocht je niet zomaar gebruikmaken van werk van anderen (maar men deed het gewoon), maar met CC heb je veel meer vrijheid in het gebruik van andersmans werk.

Gemak
Het gebruiksgemak (what you see is what you get (wysiwyg)) van diverse toepassingen is enorm toegenomen de laatste jaren. Natuurlijk speelt dit in grote mate mee bij de groei van het aantal weblogs en ‘uitingen’ op het internet! Het is immers ook één van de redenen dat ik nu zelf een weblog heb! Was het ooit nodig om ‘talen’ als HTML en Java te leren om iets op het internet te beginnen, tegenwoordig is dat nauwelijks meer nodig. Tenzij je natuurlijk een superwebsite aan het ontwikkelen bent. In onze bieb hebben we de ontwikkeling van onze website uitbesteed, maar het vullen doen we zelf door middel van een - zo ziet het er althans voor mij uit - erg gebruiksvriendelijk content management systeem (CMS). Als je al een beetje basiscomputerkennis hebt, dan kom je daar wel uit.

Ik schrijf dus ik besta (op het internet)
Dit motto maakt duidelijk welk gevoel ik kreeg toen ik zag dat ik ruim 180 bezoekers heb gehad op mijn verslag van U game U learn (5 maart jl.). Een aantal bibliobloggers had namelijk in hun eigen blogpost een link naar mijn verslag opgenomen. Honderdtachtig bezoekers! Dat zijn heel wat mensen die allemaal minstens even gekeken hebben naar wat ik gebrabbeld heb in mijn goedste Nederlands. Ongelooflijk. Ik schrijf dus ik besta blijkbaar, althans ik besta nu op het internet.
Vroeg ik me eerst nog af of ik dat wel zag zitten, nu weet ik dat het eigenlijk niet uitmaakt wat ik ervan vind, het is gewoon zo. Ik heb mezelf ook maar vindbaar in zoekmachines gemaakt. Wie weet wat dit nog gaat doen met mijn bezoekersaantallen. Ik las op Marketingfacts dat je bij de LOI (had het liever bij NIMA gezien) nu een opleiding ‘Online Marketing‘ kunt doen waarin je onder meer leert hoe om te gaan met zoekmachines, weblogs en andere zaken op het internet. Hoe slimmer je jezelf profileert (bijv. door onderling linken!), hoe meer mensen je naar je website kan trekken. Misschien ook leuk voor één der webredactieleden van onze eigen bieb.

Bibliotheekland en web 2.0
Een aantal mensen uit bibliotheekland heeft uit persoonlijke interesse/hobbyisme of wat dan ook het voortouw genomen in deze nieuwe digitale wereld door erover te schrijven en de mogelijkheden te onderzoeken (a la Edwin Mijnsbergen). Het groepje echt serieuze bibliobloggers is nog relatief beperkt, alhoewel er waarschijnlijk al meer zijn dan ik nu weet. Daardoor wordt ook telkens door hetzelfde groepje mensen op elkaars berichten gereageerd. Dat is jammer, want er zullen vast nog zoveel meer mensen met een interessante mening rondlopen in bibliotheekland en die worden nu niet gehoord. Met de online community Bibliotheek 2.0 wordt geprobeerd een neutrale plaats te creëren waarin het een ieder vrij staat een profiel aan te maken, blogberichten te schrijven en op het forum te reageren op discussies. Zelfs ‘krabbelen’ zoals dat op Hyves gewoon is, is daar mogelijk en gebeurt ook veelvuldig, zie ik aan mijn RSS-feed van de recente activiteiten op deze site. Het aantal leden van deze site groeit als kool (nu 791 leden), maar het aantal actieve leden is, zoals bij zoveel verenigingen, beperkt. Ook daarover vindt regelmatig discussie plaats; hoe kan dit en hoe kun je het oplossen. Er blijkt geen eenduidig antwoord op te zijn. Ik hoop dat een aantal BLV-ers het leuk zal vinden om actief meedenker te worden in dit sociale netwerk van collega’s!

Over wat wij als bieb allemaal met deze nieuwe toepassingen moeten, willen of kunnen, wil ik hier eigenlijk niet bespreken; anderen (bijv. Qwerty en Klik) doen hier al voorzetten toe en ik denk dat je eerst goed moet bedenken met welk doel je iets gaat doen. Het middel moet geen doel worden. Vandaar dus het idee van een Werkgroep Web 2.0 (geleend van bibliotheek Gouda!) die daar mee aan de slag zou kunnen gaan.

Bovendien is deze blogpost alweer lang genoeg zo!

Update: 17 maart 2008

Flickr - slideshow + fotoletters

Eens kijken of mij dat ook lukt, een diavoorstelling toevoegen! Ik heb een html-code ergens op internet opgeduikeld en er stond precies beschreven wat ik waarin moest veranderen om te zorgen dat deze voorstelling mijn Marokkofoto’s zou laten zien (die ik op het Flickr-account van 23Dingen heb gezet). Zo te zien is het NIET gelukt…. deed ik zoveel moeite die code er goed in te krijgen, gooit WordPress ‘m er zomaar weer uit bij het bewaren van het bericht! Flauw. Kijk later nog wel even of ik iets anders leuks kan vinden.

Dat met die fotoletters vind ik erg grappig, en zó simpel! Jammer dat ik geen aanpasbare kop in mijn blog heb, anders had ik dit er wel boven gezet!

Ding #6 en 7 - Flickr

Het is vast geen Nederlander die die website heeft bedacht, Flickr. Al enige tijd had ik daar een account, ten behoeve van een fotografiecursus die ik heb gedaan. Had er al een tijdje niet meer op gekeken. Ik had alle foto’s die erop staan op ‘private’ gezet, dus ze zijn voor anderen niet vindbaar. Er zitten namelijk ook familiefoto’s bij (nee, die beesten hieronder behoren daar NIET toe).

Voor de opdracht heb ik zoals in de oefening staat ingelogd met ‘Dingen 23′ en heb een aantal van mijn foto’s geüpload die ik in 2007 in Marokko heb genomen. Ik dacht deze wel even te kunnen importeren in mijn blog, maar dat werkt dus niet als je niet je eigen account heb aangemaakt. Nu heb ik wel mijn eigen account, maar daar staan de foto’s allemaal op ‘private’ en werkt het dus ook niet.

Het alternatief is nu dat ik in mijn Netvibes een RSS-feed heb toegevoegd van de 23Dingen-foto’s en dat ik op mijn blog de Flickr-widget heb toegevoegd met daarin dezelfde RSS-feed. Nu kun je daar dus op klikken om naar alle foto’s toe te gaan. Ik ben er wel tevreden mee. En misschien ga ik ook nog wel eens prutsen aan zo’n mooie diashow als Qwerty, Marief1402 en Tortola hebben.

Widgets aanpassen!
Ik heb nog iets anders ontdekt in WordPress als je naar de Widgets gaat: je kunt de titels die hij eraan geeft, veranderen! Zo heet mijn ‘Tag Cloud’ bij mij Woordenwolk, wat ik een veel mooiere naam vind. En ‘Categories’ heet Rubrieken. Je kunt zelf ook je Widgets aanpassen als je niet tevreden bent met de huidige naamgeving! Ga dan naar je Dashboard en naar Weergave, Widgets. In je zijbalk staan de widgets die je hebt toegevoegd en bij een aantal daarvan staat een blauwig icoontje met streepjes. Door daarop te klikken opent een klein schermpje waarop je de wijzigingen kan doorvoeren. Handig!