Tijd voor verandering!

En daarmee bedoel ik verandering van naam, domein, url, uiterlijk, schrijfdoel en misschien wel publiek.

Biebgrrl is niet meer, lang leve Webgrrl! Ik heb inmiddels een ander stukje internet bezet om mijn gedachten op te kunnen spuien:

http://webgrrl.nl

Wie mij wil volgen (en reageren mag ook!) maar niet nodeloos naar mijn blog wil surfen, raad ik aan een RSS-feed op te nemen in de RSS-reader: http://webgrrl.nl/feed/ en/of http://webgrrl.nl/comments/feed
(rechtermuisknop, kopiëren, plakken in RSS-reader als feed).

Gegroet!

Foto geleend van Gin Soak

Bicat blokkeert Drempelvrij-logo

Werkelijk àlles hebben wij in het werk gesteld om te zorgen dat we een Drempelvrije website zouden krijgen. Zo stond het klip en klaar in ons programma van eisen voor de nieuwe website. Ook het bureau dat we selecteerden voor de bouw van de site staat in de lijst van bureaus die drempelvrij kunnen bouwen. Geen probleem dus, dat groene mannetje. Zou je zeggen.

Onlangs vroegen we De Test aan bij Stichting Accessibility, die ons zou doen verblijden met een groen mannetje onderaan onze site. De uitslag was schokkend. Aan zes punten (van de 16) werd niet voldaan en de grootste boosdoener blijkt ons catalogussysteem Bicat te zijn! Geen alt-attributen bij de genre-iconen, verkeerd kleurgebruik, onherkenbare links, noem maar op.

HKA Bicat is een softwarebedrijf dat een product levert voor bibliotheken, maar daarbij blijkbaar niet aan onze slechtziende of kleurenblinde klanten denkt! Ik weet dat er een nieuwe versie van het systeem op de markt is die wij pas over vijf jaar zullen krijgen. Geen idee of dit aspect daarin ook is verbeterd. Ik hoop het maar, want dit stemt uitermate verdrietig.

Blog over je vader dag 2008

Na de Blog over je moeder dag is het nu dan tijd voor de blog over je vader dag, een initiatief van Marina. In de blogpost over mijn moeder betrok ik ook mijn moeders moeder en vaders moeder en deze uitbreiding zal ik hier ook weer toepassen; mijn moeders vader en vaders vader komen dus ook aan bod! Foto’s van mij en andere bloggers zijn weer te vinden in een speciale groep op Flickr.

Mijn vaders vader Wim heb ik nooit gekend. HIj stierf toen mijn vader slechts 24 jaar jong was. Wat ik van hem weet is dat hij in een theater heeft gewerkt en dat daar regelmatig optredens waren van bekende artiesten (zoals het komische duo Snip en Snap). Daar had ‘ie het dan thuis altijd over. Ik dacht dat ik deze twee niet kende, maar toch komen deze ‘ouwe vrinden’ me niet onbekend voor! Op de originele foto staat ook nog mijn vader als klein jochie dat door zijn vader in zijn nek geknepen wordt, vast omdat ‘ie een geintje heeft uitgehaald!

De vader van mijn moeder heette Franke (maar voor mij heette hij Pake). Hier is hij in zijn jonge jaren. Het was een hele lieve en rustige opa, nuchter als een echte Fries. Ná de Tweede Wereldoorlog moest hij in dienst en werd uitgezonden naar Indonesië. HIj had mijn oma toen nog niet ontmoet. Drie jaar van zijn leven zat hij daar en later zijn brieven gevonden die hij daar heeft geschreven en aan één van zijn broers heeft gestuurd (zijn ouders leefden niet meer). Hij heeft er nooit veel over gesproken, maar de kans is groot dat het geen prettige tijd was.

En hier is hij dan: mijn vader, (Wim of Willem) hier nog als jonge vent mét snor. Een jaar of tien terug liet hij zich ervan overtuigen dat het zonder snor écht beter zou zijn. En nu schatten veel mensen hem behoorlijk jonger in dan hij is. Dat komt denk ik niet alleen door zijn uiterlijk, maar ook doordat hij jong van geest is; al-tijd in voor een geintje. Naïef zijn in zijn buurt kost je de kop. Een mooi voorbeeld: mijn vader en ik fietsten eens naar mijn oma toe, hij op zijn wielrenfiets. Op de terugweg zouden wij zo’n ouderwetse telefoon die mijn oma nog had, inleveren bij een telefoonwinkel. Ik wachtte buiten en hij liep in zijn wielrenneroutfit naar binnen. Hij trof daar een medewerker aan van wie het de eerste werkdag was. In zijn beste Belgisch vroeg hij de arme medewerker om een verlengsnoer voor zijn telefoon omdat hij nog wel wilde bellen ook al was hij in Nederland…

Die humor heeft hij natuurlijk van zijn moeder geërfd, die bijvoorbeeld altijd grapte dat ze hem (relatief nakomertje) met een boom in zijn hand achter een kwartje had gevonden.

Zo heeft ‘ie er ook lol in om mensen voor gek te zetten. Als hij me vroeger van turnen kwam halen, wist ‘ie dat ik niet blij was als hij in zijn paarse regenpak zou komen. Je snapt al hoe hij gekleed kwam natuurlijk! Ondanks dat plagen, weet ik dat hij trots op me is en ik denk dat ik altijd zijn kleine meisje zal blijven; hij is altijd bereid me te helpen als ik weer eens met een ratelende fiets, kapotte achterruitenwisser of zelfs collega met computerproblemen aan kom zetten.

Ik geloof dat ik mijn vader en moeder zo toch wel genoeg de hemel in geprezen heb. Als nuchtere Fries/Leidenaar moet ik het dus hier maar bij houden.

Britannica gaat met tijd mee

Op Marketingfacts lees ik vandaag over de Encyclopaedia Britannica die met zijn tijd meegaat (en zij hebben het weer van Marie-Jose Klaver)! Hulde! Een tijd terug in een interne presentatie over Web 2.0 (”de nieuwe digitale wereld”) stelde ik deze online encyclopedie nog tegenover Wikipedia, als oud (1.0) tegenover nieuw (2.0).

Maar nu is ook Britannica overstag en kunnen ‘gewone’ gebruikers bijdragen aan een betere encyclopedie. Opmerkelijk gezien wat Andrew Keen zei in de documentaire over Web 2.0 onlangs in Tegenlicht: “Wiki’s waarheid”. Het moet een streng gecontroleerde content worden gemixed met bijdragen van gebruikers.

Ik moet nog wel even zien wat dit in de praktijk inhoudt. Ontstaan er nu dan misschien twee werelden: de door de gebruiker gegenereerde en de ‘echte’ encyclopedie of gaat Britannica werkelijk de wiki-kant op?!

Een wiki in de praktijk - Rita 2.0

Ik dacht, laat ik eens een kijkje nemen op een politieke wiki, namelijk die van Rita Verdonk (dit staat geheel los van mijn mening over haar en haar beweging!). Ik tikte trotsopnederland.nl in, maar dit bleek niet het domein te zijn dat Rita heeft geregistreerd. Het moest punt-com zijn, wat ik nogal wonderlijk vind voor een partij die trots is of wil zijn op Nederland. Maar ja, even over de inhoud ervan.

Hoe kom ik erop? Ik las onlangs een geweldige column bij Webwereld over de Ritapedia. Echt een aanrader (die column dus). Het bracht mij op het idee om zelfs eens te kijken hoe een wiki in de praktijk kan werken. Er zijn immers in de bieb allerlei plannen en voornemens om intern dan wel extern iets met een wiki te doen! Ding #11 en #12 van de 23 Dingen-cursus gingen over het fenomeen wiki.

Rita Verdonk poogt met haar wiki op een hippe manier het Nederlandse volk te bereiken. Zij wil mét hen de koers van de partij bepalen. Dat past op zich goed in de wikigedachte, waarin je met elkaar een pagina deelt om bijvoorbeeld een kampeertocht te organiseren. En zij doet hiermee iets wat geen enkele andere politicus nog heeft gedaan. Of het ook de resultaten heeft die wenselijk zijn, dat vraag ik me af.

Sinds het begin, waarin het project een beetje mis liep, is de site een stuk hoogdrempeliger geworden doordat je je eerst moet aanmelden met volledige adresgegevens. Bovendien is een aantal thema’s wat Rita betreft uitbediscussieerd en deze zijn geconsolideerd in de wiki, er kan niet meer aan veranderd worden.

Ik heb er eens even rondgeneusd en het is vooral chaos dat ik er aantref. Op de pagina thema’s lijkt er heel overzichtelijk een aantal thema’s te staan waarbij het mogelijk is je mening te geven. Rita nodigt iedereen (van welk geslacht, ras, religie of leeftijd dan ook) uit te reageren die zich daartoe geroepen voelt! Als je echter klikt op ‘overleg’, dan staat daar een nog véél grotere hoeveelheid onderwerpen die mensen er zelf in gezet hebben. Hier staan veel bizarre wensen/gedachten, zoals het niet toelaten van domme immigranten (zegt iemand die ‘het eis’ ipv ‘de eis’ schrijft!). NAVO (ipv NOVA) moet van de buis af, de (linkse) pers mag geen cent meer ontvangen, de band Kane moet ontbonden worden, iedereen is geestelijk ziek en niet meer dan 14% van de restaurants mogen voedsel van buitenlandse receptuur serveren. Zomaar enkele voorbeelden, die al dan niet echt/serieus zijn (moeilijk te beoordelen).

Om met de woorden van columnist Luuk Koelman te spreken: de wiki van Verdonk bouwt niets op en voegt niets toe. Al die klagers zijn namelijk helemaal niet Trots op Nederland!

En dan weer even terug naar de theorie. Als ik Rita Verdonk was, zou ik zeggen dat het idee van de wiki op zichzelf mooi en innovatief is, maar niet succesvol. Of wachten de serieuze bijdragers tot zij op een serieuze manier worden uitgenodigd om mee te denken? Zouden zij dit als spielerei ervaren?

In mijn bieb loopt intern een experiment met een wiki (het moet een ‘Intrawiki’ worden) maar Rita-toestanden hebben er nog niet plaatsgevonden. Eerder radiostilte, mensen weten niet zo goed wat ze ermee moeten. Totaal niet te vergelijken met de Ritapedia dus en bovendien slechts voor een select gezelschap (namelijk mijn bieb!). Onze wiki heeft naar mijn mening wél kans van slagen, als het die kans maar krijgt! Kijk maar naar Rabobank; soms moet je gewoon wat (digitaal) experimenteren om erachter te komen of iets wel of niet werkt. Gewoon doen dus.

Google Docs nieuw doel spammers

Hebben we net bij Ding #13 geleerd dat Google Docs zo handig is, waren er net enkelen van ons die wat (terechte) twijfels hadden over de veiligheid van hun informatie in een Google Doc, verschijnt een lichtelijk verontrustend bericht op Webwereld! Hierin staat dat Messagelabs heeft geconstateerd dat de nieuwste trend onder spammers het versturen van spam met links naar Google Docs is. Het blijkt dat spamfilters e-mails met dergelijke links doorlaten én er kan gebruik gemaakt worden van gratis bandbreedte (bij Google Docs), dus een mooie prooi voor spam!
Vorig jaar werd nog veel spam verstuurd via bijlagen in e-mails.

Interessant feitje: ruim driekwart van alle verzonden e-mail is spam. In Hongkong ligt dit percentage nog hoger, zo’n 86%!

Bron van deze geleende foto 

Rabobank goes Hyves!

Vanochtend gelezen op de site van de Volkskrant: Rabobank is op Hyves een groep (Hyve) gestart en er zijn zelfs al ruim 3.700 leden lid van deze Hyve!

De Volkskrant: “De flitsende wereld van internet lijkt in tegenspraak met het stoffige imago van een traditionele bank”. De reden dat er gekozen is voor Hyves heeft te maken met de 130.000 leden die op hun Hyves-profiel bij ‘Mijn Merken’ Rabobank hebben ingevuld.

Rabobank heeft besloten gewoon maar dingen te gaan uitproberen op het gebied van nieuwe media. Zo heeft de bank ook reclamefilmpjes op YouTube, een internettv-kanaal én chatbot Yvette.

Daar kunnen wij bibliotheken nog wat van leren!

Heeft al@din toekomst?

Uit het jaarlijkse onderzoek van usability-goeroe Jakob Nielsen blijkt volgens een artikel van Webwereld (via de BBC) dat internetters egoïstischer zijn geworden. Dat valt te concluderen uit het huidige internetgebruik van mensen. Hij bedoelt met egoïstischer dat mensen ongeduldiger en meedogenlozer zijn geworden. Rondlummelen is er niet meer bij, mensen willen razendsnel vinden wat ze zoeken en dan weer door naar het volgende. Ze vinden ook vaker wat ze zoeken dan in 1999: 75% ten opzichte van 60%. Volgens Nielsen komt dit o.a. door gewenning aan de interactieve omgeving; ze weten beter wat ze over kunnen slaan (reclame) en waar ze hun informatie moeten vinden. Een website moet er ook vooral niet trager door worden, dat ontmoedigt het bezoek!

Wat ook opvalt in het onderzoek is dat het vier jaar geleden nog zo was dat 40% op het internet startte op een homepage en 60% via een rechtstreekse link naar een bepaald deel van een website ging. In 2008 begint nog maar 25% op een website en de rest start in een zoekmachine!

Aardige quote van Nielsen: “Zoekmachines heersen over het web. Maar mensen vinden vaak nog steeds niet wat zij willen. Als je Google wilt verslaan, moet je dus gewoon een betere zoekmachine maken.”

Aha! Onlangs liep in Noord- en Zuid-Holland een al@dincampagne waarbij het werd neergezet als “de menselijke zoekmachine”. Je kunt erover twisten of de term aantrekkelijk is, maar het zegt wel precies wat het is: een zoekmachine waar mensen achter zitten die proberen te begrijpen wat je zoekt. En bij het chatgedeelte van al@din krijg je zelfs ‘live’ antwoord!

Dit onderzoek van Nielsen toont voor mij maar weer eens aan dat we goud in handen hebben met al@din en dan met name met het chatonderdeel ervan. Op de site van lifehacking werd al@din vorige week al als mooie lifehack gezien; een instrument om je leven te vergemakkelijken in deze overvloedige informatiewereld!

Het antwoord op mijn vraag is dus volmondig ja!!
(maar een succes wordt het niet vanzelf…)

Blog over je moeder dag 2008

Het duurde even, maar hier dan toch nog mijn post over mijn moedertje! Marina kwam op het idee om op moederdag iets over je moeder en op vaderdag iets over je vader te schrijven en ik vond het wel leuk om mee te doen. Moederdag is inmiddels al voorbij, maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen… Ze maakte op Flickr een groep aan met de naam Blog over je moeder dag, waar nu diverse foto’s van moeders in te vinden zijn. En ik vond het een goed idee van dr. henkenstein om ook mijn moeders moeder en vaders moeder erbij te betrekken.

Dit is oma Jozephina of in de volksmond Fie, de moeder van mijn vader. Ik heb haar gekend als een sterke, humoristische vrouw die lak had aan veel dingen. Mijn vader heeft zeker haar humor geërfd, maar daarover later meer bij de ‘blog over je vader dag’! Toen ze al aardig op leeftijd was, ging ze regelmatig in het bejaardenhuis bij haar in de buurt langs om koffie rond te brengen en bridge te spelen “met de oudjes”. Zelf heeft ze nooit haar zelfstandigheid op willen geven.

Dit is Beppe (Martzen) toen ze nog jong was, mijn Friese oma van mijn moeders kant. Ze leeft nog en is nog helemaal bij de pinken, met haar 83 respectabele jaren. Ze is een kleine, rustige vrouw met een duidelijke mening over dingen. Zo moet ze helemáál niets hebben van computers en internet, in tegenstelling tot haar “oâldste Beppesisser” (ik dus) ;-).

Deze foto illustreert mijn moeder Aukje in jonger jaren, zij is echt uit de hippietijd, had alles thuis in het oranje! Ik was laatst met haar naar een tentoonstelling in het Noordbrabants museum in Den Bosch over de zeventiger jaren, waar voor haar, maar ook voor mij veel herkenbaars te zien was. Veel oranje spullen hebben het nog gered tot in mijn jeugd namelijk!

Wat ik me van vroeger kan herinneren is dat mijn moeder als ik uit school kwam altijd klaarstond met de thee en altijd belangstellend was over wat ik nu weer had meegemaakt. Als ik er nu over nadenk, kan ik mij niet voorstellen dat ik zelf ooit in zo’n situatie zou belanden; dat mijn partner fulltime werkt en ik thuis het huishouden doe en de kinderen uit school opwacht. Terwijl ik het toen als kind wel erg prettig vond. Beetje dubbel!

Nu ik vlakbij mijn ouderlijk huis werk, is het erg gemakkelijk om even bij mijn ouders langs te gaan en dat doe ik dan ook eens per week. Dan kan ik weer gezellig bijkletsen met mijn moeder, ook al is mijn broertje die dan ook mee-eet (vind-ie toch wel gezellig) minder blij met al dat gezwets onder eten. Nou ik hoop dat ze niet vindt dat ik al te uitgebreid over haar geschreven heb, dus ik laat het hier maar bij. Binnenkort wat over vaders!

Toekomst van de bieb - deel 2

Van alle onlangs verschenen rapporten/evaluaties over de toekomst van de bibliotheek (landelijk) vind ik die van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) (pdf, 3122 kb) het meest waardevol. Het SCP beperkt zich als onderzoeksbureau logischerwijs tot inhoudelijke handreikingen na de beschrijving van twee sombere scenario’s waar ik eerder over schreef.

Agenda voor de toekomst

Op 9 en 10 april werd in Lunteren door een ledenvertegenwoordiging van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB) gesproken over te ondernemen acties om de vernieuwing voort te zetten en het tij van dalende leden- en leencijfers te keren. Hier gebruikten de dames en heren een “ruwe versie” van een agenda van de VOB (“Agenda voor de toekomst”, digitaal niet te vinden helaas) voor, waarin wordt geprobeerd tot een nieuwe strategie te komen. In de ledenvergadering van de VOB op 12 juni a.s. zal dit stuk vastgesteld moeten worden.

10 handreikingen SCP

Ik heb de hand weten te leggen op deze agenda en zal deze naast de handreikingen van het SCP-rapport leggen. Hieronder volgt allereerst een opsomming met daarbij mijn eigen uitleg van de aanbevelingen.

1. Maak content beter vindbaar

Voor de gebruiker gaat gemak van het vinden van content (collectie in de brede zin van het woord) vóór kwaliteit.

2. Maak de collectie hybride

Fysiek en digitaal moeten één worden; daarbij internet als bron van informatie inzetten.

3. Ga op de gebruiker af

Ondanks het betrouwbare imago van de bieb, zoeken internetters steeds vaker zelf hun informatie. Blijf dus niet afwachten, maar zorg dat je buiten de grenzen van de eigen site kijkt en mensen bereikt via (drukbezochte) andere sites, of bijvoorbeeld via e-mail.

4. Beschouw ontlezing en ontlening niet als onvermijdelijk en schrijf het boek niet af

Groei van uitleencijfers bereik je door ruimere openingstijden, persoonsgerichte marketing en betere vindbaarheid van de collectie via internet.

5. Personaliseer de dienstverlening en doe hiertoe marktonderzoek

Klanten zijn bij een betrouwbare institutie als de bieb eerder bereid hun gegevens te laten gebruiken voor persoonsgerichte dienstverlening. Bovendien zijn de reeds beschikbare gegevens hiervoor veel beter in te zetten dan nu gebeurt.

6. Diversifieer de toegang tot digitale content

Zorg voor toegang tot digitale content (bijv. Krantenbank thuis raadplegen) en zorg dat de juiste content aan de juiste doelgroepen wordt aangeboden, eventueel als betaalde dienst.

7. Maak keuzes in de gidsfunctie

Focus op onderwerpen van maatschappelijk belang en bouw daar een fysieke en digitale collectie omheen.

8. Steun burgers bij de ontwikkeling van informatievaardigheden en, breder, mediawijsheid

Help klanten zelfredzaam te worden in de omgang met informatie en media.

9. Zorg voor lokale verankering enerzijds (frontofficetaken) en landelijke verankering (backofficetaken) anderzijds

Organiseer dienstverlening landelijk waar dat efficiënter is en lokaal wanneer maatwerk vereist is.

10. Diversifieer de dienstverlening van de fysieke vestigingen

Vooral grote steden kunnen het aanbod in diverse vestigingen aanpassen aan de wensen en behoeften van de betreffende wijk.

3 kerndoelen VOB

De handreikingen van het SCP zijn terug te vinden in de uitgangspunten die de VOB in drie doelen formuleert. De kern van het betoog van de VOB is dat meer focus, regie en tempo nodig is in de bibliotheekbranche en daarbij horen de volgende drie kerndoelen:

1. Inspelen op de behoefte

Marketingstrategie is vereist, vooral behoefte aan goede service en personalisatie van de dienstverlening. Toewerken naar een franchiseorganisatie met een gezamenlijke winkelformule, huisstijl (slogan?) en tariefsysteem (halleluja!).

2. Verbetering van het aanbod en de dienstverlening

Nieuw bibliothecair opleidingsprogramma, landelijk HRM-beleid, lerende netwerken en concurrerende salariëring. De complete Collectie Nederland beschikbaar maken voor iedereen, betrouwbaarheid en afhankelijkheid bieden.

3. Verbetering van de infrastructuur en de beschikbaarheid

Eén heldere internetpresentatie voor alle openbare bibliotheken: de digitale bibliotheek Nederland met gepersonaliseerde toegang. Meer gedifferentieerde inrichting van filialen (supermarktmodel).

Centrale aanpak

Deze kerndoelen omvatten de branchestrategie tot 2012 en in de rest van de agenda wordt nader ingegaan op wat er voor nodig is om deze doelen te bereiken. Wat mij in dit stuk opvalt is dat de nadruk erg ligt op de centrale aanpak en wel vanuit de VOB. Dat is logisch als je bedenkt dat de vernieuwingscenten voor de komende vier jaar nog verdeeld moeten worden. Je kunt als VOB op z’n minst een poging doen om zoveel mogelijk daarvan binnen te slepen.

Wat wil de klant?

De nadruk in de handreikingen van het SCP-rapport ligt veel meer op de klant; bouw een relatie op met je klant, behoud deze klant door een voor hem interessant aanbod te doen. Dan moet je toch eerst weten wat deze klant wil en daarvoor is marktonderzoek nodig.
Marktonderzoek is in de bibliotheekbranche een ondergeschoven kindje; we meten al jaren wat onze (trouwe) klanten van ons vinden, maar zo kom je er natuurlijk nooit achter wat minstens 75% (inclusief de minder trouwe klanten) van de overige inwoners eigenlijk vindt van de bieb, waarom ze er niet of nauwelijks komen en hoe wij hen wel zouden kunnen verleiden tot (vaker) bezoek en/of lidmaatschap van de bieb.

Concreet alstublieft!

Ik zou zo graag concrete acties zien (tempo!), in plaats van al dit gepraat over toekomstvisies en –strategieën (al doe ik er nu zelf ook aan mee!). Het franchisemodel is niet nieuw, daar hebben ‘we’ het al jaren over met elkaar. Maar voer die plannen dan gewoon eens uit, doe iets. Laat subsidiestromen zo snel mogelijk bij de uiteindelijke ontvanger uitkomen zodat er snel wat mee gedaan kan worden. Schrap de provincie uit die stroom. Zet een landelijke imagocampagne op, dit jaar nog. Doe iets, dus. Maar laat minister Plasterk eerst (rond de zomer?) maar eens uitspraak doen over de besteding van de centen. De precieze bedragen zijn nog niet bekend, maar dat we het over miljoenen hebben, is zeker.

Wie meer wil lezen, raad ik aan in elk geval de aprileditie van de Nieuwsbrief Nieuw Bibliotheekwerk van Wim Keizer te lezen.