Ding #14 - IM

Dit Ding is echt mijn Ding: jeugdsentiment!

Eind jaren negentig waren er de Brutale Meiden, Tatum Dagelet en Jennifer de Jong op tv maar ook op internet. Daar was een chatroom te vinden waar ik door mijn broertje op werd geattendeerd. Het zag er interessant uit, dat chatten en ik ging het ook proberen. Spannend vond ik het! Zomaar praten met mensen die je niet kende en die ergens anders in Nederland woonden.

Daarna ontdekte ik ICQ (”I seek you”), een chatprogramma dat ik op mijn pc installeerde en waarmee ik chatte met mensen over de hele wereld. Je kon ze op interessegebied etc. zoeken, maar op een of andere manier wisten mensen mij wel te vinden. Ik kreeg meerdere malen uitnodigingen om toch echt ‘even een keertje’ langs te komen in Egypte, het was zo’n mooi land…

Tenslotte volgde MirC (IRC = internet relay channel, een bepaald protocoltype) en ik was inmiddels behoorlijk chatverslaafd geraakt. Studeren en chatten ging redelijk goed samen, bleek. Al zat ik wel vaak moe in de collegebanken! Ik chatte inmiddels met een vast clubje mensen die ook een paar keer meetings hadden georganiseerd, zodat je elkaar in het echt zag. Er waren mensen bij die dachten dat ze een relatie met elkaar hadden, terwijl ze elkaar nog nooit hadden gezien, heel bijzonder. Ikzelf heb mijn huidige vriend via diezelfde chat leren kennen; het mooie eraan vind ik dat het innerlijk in dit geval vóór het uiterlijk kwam, ik leerde hem tenslotte op de chat kennen en ging hem daarna pas ontmoeten. Overigens was het niet mijn intentie een vriend te vinden in die chat, ik zocht er vooral gezelschap en humor. Als een soort van extra vriendengroepje (ik heb er nu ook meerdere), terwijl ik echt niet te kort kwam in het ‘echte leven’. Mijn vrienden uit het echte leven begrepen er uiteraard niet veel van! Ik was ook heel raar/bijzonder met een ‘vriend via internet’; inmiddels is dat zo bijzonder niet meer.

Tegenwoordig chat ik vrijwel nooit meer, maar ik ben het niet verleerd! Gisteravond met Qwerty en Margriet via Google Talk gebabbeld ‘om het uit te proberen’ en dat ging goed. Ik kan me voorstellen dat chatten in een aantal gevallen bijzonder handig is: het is een goedkope manier van communiceren, bijv. met familie/vrienden in het buitenland of in de bieb als je op afstand van elkaar zit omdat je in verschillende vestigingen zit. De telefoon is niet altijd sneller! Zeker als je snel kan typen is chatten efficiënt.

Dat is dan gelijk ook mijn aanbeveling voor de bieb. Ik had het vorig jaar al als idee ingediend, maar kreeg een ‘dat moeten we ooit nog eens nader onderzoeken’-antwoord. Klanten bellen op, backoffice neemt op en wil doorverbinden naar frontoffice, waar het te druk is. In plaats van een briefje invullen met naam, nummer etc. en dat weer doorbellen, kan dit via een chatschermpje worden doorgespeeld. Of mensen tussen locaties die elkaar moeten spreken, kunnen een berichtje bij elkaar achterlaten dat de een de ander even moet bellen (of misschien is dat ene berichtje al de hele boodschap).

Meedoen met de Aladinchat zou ook leuk zijn als we daar de capaciteit voor zouden hebben…