Ding #10 - Del.icio.us

Favorieten, bladwijzers, bookmarks. Je kunt ze kwijt bij Delicious, raadplegen daar waar je internetverbinding hebt en delen met anderen. Dat is volgens mij in het kort doel & nut van deze toepassing. Interessant was om te lezen hoe men aan de samenstelling van dit woord en dus het domein is gekomen, met dank aan de tip van Rob.

Sinds ik gebruikmaak van Netvibes als RSS-reader heb ik daar ook mijn delicious-account aan toegevoegd. De lijst is al enigszins verouderd, blijkbaar doe ik er toch minder mee dan ik dacht. En ik zie dat ik ‘tags’ en ‘bundles’ door elkaar heb gehaald. Ik kan me nog herinneren dat ik toen zocht naar groepen waarin ik mijn favorieten kon organiseren, maar dat ik het niet kon vinden. Misschien waren die bundles er toen nog niet?! Grappig dat Rob zelf schrijft over ongeorganiseerde favorieten in je IE-browser. Ze kunnen dus ook ontstaan in je delicious-account!

Niet alleen mijn delicious-account is een chaos, als ik zo eens klik op een paar links die meer mensen hebben toegevoegd, dan zie ik een chaos aan tags staan. Iedereen kiest weer wat anders en wordt de wereld er zo georganiseerder op? Maar dat is misschien ook helemaal niet de bedoeling. Ik ben geen bibliothecaris maar ik zou toch liever zien dat er wat meer richtlijnen/kaders zouden zijn voor het labelen…

Mijn del.icio.us

Bibliotheekplaza 2008: debat & ontmoeting

Gaar. Dat is de samenvatting van hoe ik me voel na vandaag. Dat had misschien enerzijds te maken met de ietwat weinige uurtjes slaap van de afgelopen nacht, maar zeker ook met het volle programma van vandaag. De hele dag was ik met mijn collega’s Kol007 en Casperenhobbes in de Meervaart in Amsterdam voor het jaarlijkse evenement van ProBiblio: Bibliotheekplaza, dit keer met als hoofdthema: ontmoeting en debat, ofwel debat en ontmoeting (afhankelijk van je ‘alfabetische instelling/tic’).

Rita was er ook en bleek live aan het bloggen!

De dag begon in elk geval spetterend met een introductie van Susanne Piët die als psychologe in ging op het fenomeen emotiemarkt (gelijk of in elk geval gerelateerd aan de beleveniseconomie?), wat volgens haar de huidige trend in de samenleving goed weergeeft. Mensen hebben enerzijds behoefte aan veiligheid en erkenning, maar anderzijds aan prikkels en actie. De keuzen die je maakt zeggen iets over je en daar kun je als bieb op inspelen. Zij vroeg ons: “hoe beert de ijsbeer minder ijs?”. In een dierentuin zijn ijsberen vaak aan het ijsberen en om dat tegen te gaan, moet je de ijsberen een beleving bieden, bijv. door de vis zodanig aan te bieden dat de ijsberen er moeite voor moeten doen. Verzorgers gelukkiger, ijsberen gelukkiger. Ze noemde het een gecommitteerde belevingsrelatie. Wauw.

Paul Holdengräber van de New York Public Library was de volgende spreker met wie dagvoorzitter Frénk van der Linden een nogal chaotische conversatie probeerde te hebben. Gelukkig bleek Paul goed in staat het publiek een beleving te bieden met zijn verhaal over de evenementen (geen gewone lezingen, maar een soort talkshows) die hij organiseert. Indrukwekkend!

De dag begon goed; mooie locatie, goede catering en een flitsende start van de dag! Ronde 1 van de presentaties stonden op het programma en ik nam deel aan Digitaal Treffen met Rob Haans, uitgever van de Volkskrant. Hij had heel veel te vertellen en veel was ook interessant. Dat maakte dat het aanwezige publiek vragen wilde stellen over zaken die misschien wat minder relevant waren voor het eigenlijke onderwerp. Maar ja, hoe vaak spreek je de uitgever van de Volkskrant nu? Echter, de dame naast mij vond het nodig de spreker terug te fluiten en hij vervolgde zijn verhaal over het domein Reizen. De Volkskrant doet veel, heel veel aan innovatie en daar is dan ook veel, heel veel geld voor beschikbaar. In 2007 werd € 6 miljoen uitgegeven aan vernieuwing (slik!). De Volkskrant zoekt steeds meer samenwerkingspartners en combinaties op het internet, maar zoekt wel de middenweg om toch onafhankelijk te kunnen blijven.

Tijd voor een aangename lunch en het bezoeken van de standjes in de hal. Het was aan Jan Rudolph de Lorm van het Rijksmuseum om het publiek uit de afterlunchdip te halen en het moet gezegd: enthousiast vertellen over het Nieuwe Rijksmuseum kan hij. Maar ja, wat je er als bieb nu aan hebt dat tentoonstelling X uit jaar Y nu in hal Z, met oorspronkelijke decoraties (dat wel) zal zijn opgesteld, vraag ik me af. Voor mij was het in geval een vrij lang uur!

De uitreiking van de innovatieprijs volgde en de genomineerden Haarlem, Haarlemmermeer en Rotterdam zaten erg in spanning; de drie hadden de hele ochtend nog gelobbyd voor stemmen, die voor de helft van de totale stemmen zouden meetellen. Zoals bij Rita Niland te lezen, heeft Rotterdam uiteindelijk gewonnen, met dank aan het publiek van vandaag. Van harte gefeliciteerd bij deze!

In ronde 2 van de presentaties (ik koos voor Doordacht Durven) trof ik een oude bekende uit Den Haag, Marjolein Zakee, die een voor mij niet onbekend verhaal over marketing, langetermijnvisie, imago en verandermanagement hield. Zoals ik ook al schreef bij mijn verslag van U game U learn, is het bij dit soort informatie niet erg om het nog eens te horen; des te beter landt het!

Het was inmiddels al laat in de middag en de gaarheid was bij mij al haast zichtbaar aanwezig. Een aantal bezoekers had de Meervaart al verlaten, maar wij waren er nog. En hoorden het verhaal aan van Knud Schulz van de bieb in het Deense Aarhus. Zijn kennisniveau van de Engelse taal (hij gaf zelf al aan dat het niet best was) maakte het een uitdaging zijn verhaal te volgen. Maar de plaatjes maakten veel goed, wat een mooie innovatieve projecten doen ze daar! En dat voor een besteding van ’slechts’ 10% van het budget aan innovatie. In 2014 moet er een gloedjenieuw multimediacentrum staan ter waarde van € 200 miljoen (slik!). De OBA en DOK Delft hebben dus nog eventjes de tijd, maar zullen straks écht uit het veld geslagen worden door Aarhus!

Na een kort slotwoord van Frénk waren wij snel op weg naar huis, want een centrale plek is de Meervaart toch niet echt. Er zal nog wel een evaluatie komen van ProBiblio, maar hier alvast een voorzetje: boeiende dag; mooie locatie; goede catering; interessante sprekers; de presentaties wisselden nogal qua niveau (mijn collega trof het niet); presentaties van een uur (allemaal!) zijn echt te lang (denk aan die belevenisrelatie!). Inspiratie heb ik wel opgedaan en mijn collega’s ook hoop ik, dus dat doel is in elk geval gehaald.

p.s. Ria Smith van LibraryLingo heeft zojuist ook een verslag gepubliceerd!

Bibliotheekplaza 2008: debat & ontmoeting

Gaar. Dat is de samenvatting van hoe ik me voel na vandaag. Dat had misschien enerzijds te maken met de ietwat weinige uurtjes slaap van de afgelopen nacht, maar zeker ook met het volle programma van vandaag. De hele dag was ik met mijn collega’s Kol007 en Casperenhobbes in de Meervaart in Amsterdam voor het jaarlijkse evenement van ProBiblio: Bibliotheekplaza, dit keer met als hoofdthema: ontmoeting en debat, ofwel debat en ontmoeting (afhankelijk van je ‘alfabetische instelling/tic’).

Rita was er ook en bleek live aan het bloggen!

De dag begon in elk geval spetterend met een introductie van Susanne Piët die als psychologe in ging op het fenomeen emotiemarkt (gelijk of in elk geval gerelateerd aan de beleveniseconomie?), wat volgens haar de huidige trend in de samenleving goed weergeeft. Mensen hebben enerzijds behoefte aan veiligheid en erkenning, maar anderzijds aan prikkels en actie. De keuzen die je maakt zeggen iets over je en daar kun je als bieb op inspelen. Zij vroeg ons: “hoe beert de ijsbeer minder ijs?”. In een dierentuin zijn ijsberen vaak aan het ijsberen en om dat tegen te gaan, moet je de ijsberen een beleving bieden, bijv. door de vis zodanig aan te bieden dat de ijsberen er moeite voor moeten doen. Verzorgers gelukkiger, ijsberen gelukkiger. Ze noemde het een gecommitteerde belevingsrelatie. Wauw.

Paul Holdengräber van de New York Public Library was de volgende spreker met wie dagvoorzitter Frénk van der Linden een nogal chaotische conversatie probeerde te hebben. Gelukkig bleek Paul goed in staat het publiek een beleving te bieden met zijn verhaal over de evenementen (geen gewone lezingen, maar een soort talkshows) die hij organiseert. Indrukwekkend!

De dag begon goed; mooie locatie, goede catering en een flitsende start van de dag! Ronde 1 van de presentaties stonden op het programma en ik nam deel aan Digitaal Treffen met Rob Haans, uitgever van de Volkskrant. Hij had heel veel te vertellen en veel was ook interessant. Dat maakte dat het aanwezige publiek vragen wilde stellen over zaken die misschien wat minder relevant waren voor het eigenlijke onderwerp. Maar ja, hoe vaak spreek je de uitgever van de Volkskrant nu? Echter, de dame naast mij vond het nodig de spreker terug te fluiten en hij vervolgde zijn verhaal over het domein Reizen. De Volkskrant doet veel, heel veel aan innovatie en daar is dan ook veel, heel veel geld voor beschikbaar. In 2007 werd € 6 miljoen uitgegeven aan vernieuwing (slik!). De Volkskrant zoekt steeds meer samenwerkingspartners en combinaties op het internet, maar zoekt wel de middenweg om toch onafhankelijk te kunnen blijven.

Tijd voor een aangename lunch en het bezoeken van de standjes in de hal. Het was aan Jan Rudolph de Lorm van het Rijksmuseum om het publiek uit de afterlunchdip te halen en het moet gezegd: enthousiast vertellen over het Nieuwe Rijksmuseum kan hij. Maar ja, wat je er als bieb nu aan hebt dat tentoonstelling X uit jaar Y nu in hal Z, met oorspronkelijke decoraties (dat wel) zal zijn opgesteld, vraag ik me af. Voor mij was het in geval een vrij lang uur!

De uitreiking van de innovatieprijs volgde en de genomineerden Haarlem, Haarlemmermeer en Rotterdam zaten erg in spanning; de drie hadden de hele ochtend nog gelobbyd voor stemmen, die voor de helft van de totale stemmen zouden meetellen. Zoals bij Rita Niland te lezen, heeft Rotterdam uiteindelijk gewonnen, met dank aan het publiek van vandaag. Van harte gefeliciteerd bij deze!

In ronde 2 van de presentaties (ik koos voor Doordacht Durven) trof ik een oude bekende uit Den Haag, Marjolein Zakee, die een voor mij niet onbekend verhaal over marketing, langetermijnvisie, imago en verandermanagement hield. Zoals ik ook al schreef bij mijn verslag van U game U learn, is het bij dit soort informatie niet erg om het nog eens te horen; des te beter landt het!

Het was inmiddels al laat in de middag en de gaarheid was bij mij al haast zichtbaar aanwezig. Een aantal bezoekers had de Meervaart al verlaten, maar wij waren er nog. En hoorden het verhaal aan van Knud Schulz van de bieb in het Deense Aarhus. Zijn kennisniveau van de Engelse taal (hij gaf zelf al aan dat het niet best was) maakte het een uitdaging zijn verhaal te volgen. Maar de plaatjes maakten veel goed, wat een mooie innovatieve projecten doen ze daar! En dat voor een besteding van ’slechts’ 10% van het budget aan innovatie. In 2014 moet er een gloedjenieuw multimediacentrum staan ter waarde van € 200 miljoen (slik!). De OBA en DOK Delft hebben dus nog eventjes de tijd, maar zullen straks écht uit het veld geslagen worden door Aarhus!

Na een kort slotwoord van Frénk waren wij snel op weg naar huis, want een centrale plek is de Meervaart toch niet echt. Er zal nog wel een evaluatie komen van ProBiblio, maar hier alvast een voorzetje: boeiende dag; mooie locatie; goede catering; interessante sprekers; de presentaties wisselden nogal qua niveau (mijn collega trof het niet); presentaties van een uur (allemaal!) zijn echt te lang (denk aan die belevenisrelatie!). Inspiratie heb ik wel opgedaan en mijn collega’s ook hoop ik, dus dat doel is in elk geval gehaald.

p.s. Ria Smith van LibraryLingo heeft zojuist ook een verslag gepubliceerd!

Refback, pingback en trackback

Al eerder kondigde ik aan ping-/trackback niet goed te snappen en uit te vinden wat het nu precies is, onder meer door eens goed het verhaal van Wouter over pings te lezen. Maar eerst heb ik onderzoek gedaan naar die onduidelijke termen pingback en trackback. Ik heb allereerst maar eens Wikipedia erop nageslagen.

Er blijken drie soorten ‘linkbacks’ te bestaan: refback, trackback en pingback.
Refback: een stukje communicatie tussen twee websites waarbij de één naar de ander verwijst. Volgens mij kun je dit in de blogstatistieken (kijk onder ‘Dashboard’) zien; je ziet waarvandaan mensen op jouw blog zijn gekomen.
Trackback: handig en leuk voor bloggers om te zien wie naar jou en dus jouw artikelen doorverwijst. Er wordt informatie van de originele (bijv. ik verwijs in mijn blog naar Qwerty) naar de ontvangende/gelinkte site (in dit geval Qwerty) gestuurd en deze ontvanger (haar blog) zorgt vaak weer voor een link terug naar de originele site als dank voor de vermelding. Voor trackback moeten beide sites de optie aan hebben staan.
Pingback: lijkt erg op trackback maar is minder spamgevoelig. Er gaat een verzoek van de originele site naar de gelinkte site. De gelinkte site ontvangt dat verzoek en kijkt op de originele site om te zien of de de link daar een goede is. Is dat het geval, dan wordt deze geregistreerd.
Pings: volgens Wouter zijn pings handig om diverse blogzoekmachines (zoals Feedburner en Technorati) te vertellen dat je iets nieuws heb geschreven. Zo word je vindbaar in de duizelingwekkend grote blogwereld…

Omdat ‘wij’ BLV-bloggers hebben gekozen voor de light-versies van WordPress of Blogger kunnen we niet veel met die pings. Als je daar meer invloed op wil uitoefenen, zul je in het geval van WordPress moeten kiezen voor WordPress.org, waarbij je het één en ander op je server installeert en een domeinnaam aanschaft. Overigens heb je dan niet alleen meer invloed op de pings, maar ook op het uiterlijk van je blog!

WordPress zelf blijkt een gigantische handleiding over zichzelf te hebben, waarin ook het managen van comments wordt toegelicht. Heel nuttig! Ik lees daar ook iets over het waarom van deze functies. Het idee achter trackbacks (de quotes op andersmans blogs) is dat een breder publiek wordt getrokken naar de beide blogs, omdat je door het zien van zo’n trackback wordt verleid erop te klikken en te zien wie over jou schreef (en jouw lezers zijn ook benieuwd). Pingbacks zijn uitgevonden om het probleem van de neptrackbacks die er kunnen zijn (iemand plaatst een bericht alsof het een trackback is). De verschillen met trackbacks: er zit een andere techniek achter, alles gaat automatisch waardoor je er geen invloed op hebt (en het dus niet kunt manipuleren) en er wordt geen inhoud meegestuurd, alleen een link. Het lijkt erop dat ‘onze’ WordPress-versie (en Blogger) geen pingbacks doet, maar trackbacks!

Deze informatie haal ik uit de te kiezen instellingen onder ‘Opties’/'Discussie’:

Als ik een artikel schrijf en ik noem daarin blogs/artikelen van anderen, zoals die van Qwerty, Klik of Biebeltje, dan probeert WordPress dat dus op die andere blogs te melden (eerste optie). Wat er bij Qwerty en Klik gebeurde, was dat ze een quote op hun blog kregen, als reactie op dat artikel waar ik een link naar had opgenomen. Dat betekent dat zij het ontvangen van meldingen hebben aanstaan. De tweede optie is hetzelfde verhaal maar dan de andere kant op (van Qwerty, Klik of Biebeltje naar mij toe). Ik denk dat de reden dat het soms wel en soms niet gebeurt, ligt aan het feit dat mensen verschillende instellingen hebben.

Het kwartje begint bij mij nu aardig te vallen, ik hoop ook bij mijn collega’s, waarvan een aantal zich ook verwonderde over dit fenomeen. Naast Edwin vatte ook Rob mijn hele verhaal toen al samen in een commentaar op een vorige blogpost:

“Als jij op jouw weblog het hebt over een bericht op mijn weblog, en je doet dat in de vorm van een link naar mijn bericht, dan krijg ik daar (als ik wil) een melding van. De techniek daarachter heet ‘ping’. Maar het over en weer linken heet ‘trackback’. Als je in WordPress op je Dashboard kijkt, zie je de inkomende links rechtsboven staan. Handig dat systeem, want zo kun je altijd reageren als iemand het over je heeft.”

Zal ik toch nog eens nadenken of ik een domeinnaam zal nemen…

Smurfenactie AH: Moppersmurf ontevreden

Symposium over digitale interactie

Nu we (mijn collega’s van de BLV en ik) zo lekker bezig zijn met de toepassingen van de nieuwe digitale wereld te ontdekken, zou het natuurlijk nóg leuker zijn om hier ook met collegae van elders over te discussiëren, nietwaar?

In Delft hebben ze daar wat op bedacht: op 3 april a.s. vindt een symposium plaats op de TU Delft genaamd: Digitale interactie tussen kenniswerkers. Voornaamste doelgroep: bibliothecarissen en kenniswerkers. Op het symposium draait het om web 2.0/social software en er zal bekeken worden welke software in de praktijk kunnen worden gebruikt en hoe ze werken.

Het programma (pdf, 806 kb) duurt van 12.30 tot 18.00 uur (incl. lunch + borrel) en één van de sprekers, degene die erop attendeerde, is Liesbeth Mantel van de bibliotheek van TU Delft (zie haar blogpost erover). Rondom het symposium is een sociaal netwerk
ingericht waar je alvast een voorproefje kunt krijgen!

De twee workshops die in de middag gepland staan gaan over tagging en over RSS-feeds (waar wij natuurlijk al best wat vanaf weten!). De bedoeling is er zelf mee aan de slag te gaan, hele praktische workshops dus.

Wie wil/kan/gaat hier ter inspiratie naar toe van de BLV?

Collega-bibliothecaris/blogger wint award

Vanavond was de uitreiking van de prijzen voor beste Nederlandse weblogs (Dutch Bloggies) in diverse categorieën. Het was live te volgen via een internetuitzending (livestream) van de NOS (hip!) deze avond, maar niet door mij want ik had andere plannen.

ZBDigitaal was door een medebiblioblogger (Wouter) genomineerd voor een award. Nu thuisgekomen lees ik op Marketingfacts dat bibliothecaris en biblioblogger Edwin M. heeft gewonnen in de categorie ‘beste weblog onderwijs‘! De (vak)jury bleek vertederd en enthousiast over dit blog, lees ik bij Marina. En Wouter is helemaal trots op ‘zijn’ Edwin, die hij járen terug al had ontdekt!

Het had volgens mij net zo goed in een andere categorie kunnen zijn (internet/ict of biblioblog (die bestaat (nog?) niet!)), maar mooi is het wel!

Als je dit leest: van harte gefeliciteerd Edwin! Zet die bokaal maar op een mooie plek in de bieb neer (voor collega’s én klanten, dan weten ze wat ze in huis hebben)!

Early adapter: leren lezen met 17 maanden

Via de nieuwsbrief Taalpost van Onze Taal stuitte ik vanmiddag op het bericht dat in Amerika een wonderkind gevonden is; het meisje van twee logopedisten is 17 maanden oud en toonde in een tv-programma aan dat zij al kon lezen! Met vijf jaar zal zij vast de hele collectie op de jeugdafdeling van haar plaatselijke bibliotheek uitgelezen hebben! Het onderstaande filmpje is een regelrechte hit op YouTube!

Ding #9 - Web 2.0 - mijn visie

Vanaf 2005…
In 2005 hield ik een presentatie aan de groep inlichtingenmedewerkers genaamd ‘weblogs, RSS en podcasting’. Ik vertelde daarin over wat weblogs zijn, als welke vorm van journalistiek het kan worden beschouwd en ik trachtte RSS uit te leggen (kom er nu soms nog niet uit). Ook Flickr, vodcasting en podcasting passeerden de revue. In 2007 was er eentje voor een zelfs nog wat breder intern publiek genaamd ‘de nieuwe digitale wereld… of web 2.0: ontdekken, meedoen en delen’ [tussen twee haakjes: ik zie dat ik deze presentatie, die op Slideshare staat, ook kan integreren hier! Doe ik maar even niet, het verhaal is al lang genoeg zo]. Tijdens die presentatie ging ik in op sociale netwerken, open source software en games. Daarna werd het eerste digitale sociale netwerk van de BLV (http://bieblv.ning.com (alleen voor leden!)) geïntroduceerd. Eind 2007 werd hiervan intensief gebruik gemaakt door een groepje Krakers, met een overigens niet onverdienstelijk resultaat!

Dat er, overigens begrijpelijkerwijs, niet veel van het vertelde bij mensen is blijven hangen, getuigen de vele kreten om hulp op de collegablogs de afgelopen weken. Maar inmiddels is een grote groep van de cursisten écht enthousiast geworden over alle nieuwe mogelijkheden op het internet en daar word ik warm van. Echt!

Het wordt de komende weken natuurlijk nog veel leuker, want er is nog zoveel meer te ontdekken op het internet… social bookmarking, podcasting en natuurlijk de online communities. Ik hoop dan ook dat de groep enthousiastelingen net zo enthousiast verder gaan en de anderen ook aan de arm mee zullen nemen.

Participatiecultuur
En dan nu nog een stukje echte inhoud, ik heb er tenslotte voor geleerd (…). Op het symposium U game U learn sprak een professor van de TU Delft over de participatiecultuur (gelezen op Frankwatching) waar we momenteel in leven. Die term had ik al eerder gehoord, maar zoals met zoveel dingen (zie hierboven), moet je het eerst een paar keer horen voordat het echt landt. Op internet kan iedereen over alles meedenken en meedoen en dat gebeurt dan ook in grote getalen. Ik kan zo snel even niet vinden met hoevelen we dat doen, maar geloof me, we zijn met veel. En natuurlijk is niet iedereen er even serieus mee bezig; veel mensen vinden het al interessant genoeg om te schrijven over de belevenissen met hun kat (ook hier) of hond of wat ze gisteren gegeten hebben. Dat is prima, op het internet mag alles, nou ja, bijna alles. Die relatieve regelloosheid maakt het laagdrempelig voor iedereen om daaraan mee te doen. Er komen wel steeds meer auteursrechtachtige zaken, zoals Creative Commons (CC), waardoor het mensen makkelijk gemaakt wordt om andersmans spullen te gebruiken zonder auteursrechten te schenden. Voorheen mocht je niet zomaar gebruikmaken van werk van anderen (maar men deed het gewoon), maar met CC heb je veel meer vrijheid in het gebruik van andersmans werk.

Gemak
Het gebruiksgemak (what you see is what you get (wysiwyg)) van diverse toepassingen is enorm toegenomen de laatste jaren. Natuurlijk speelt dit in grote mate mee bij de groei van het aantal weblogs en ‘uitingen’ op het internet! Het is immers ook één van de redenen dat ik nu zelf een weblog heb! Was het ooit nodig om ‘talen’ als HTML en Java te leren om iets op het internet te beginnen, tegenwoordig is dat nauwelijks meer nodig. Tenzij je natuurlijk een superwebsite aan het ontwikkelen bent. In onze bieb hebben we de ontwikkeling van onze website uitbesteed, maar het vullen doen we zelf door middel van een - zo ziet het er althans voor mij uit - erg gebruiksvriendelijk content management systeem (CMS). Als je al een beetje basiscomputerkennis hebt, dan kom je daar wel uit.

Ik schrijf dus ik besta (op het internet)
Dit motto maakt duidelijk welk gevoel ik kreeg toen ik zag dat ik ruim 180 bezoekers heb gehad op mijn verslag van U game U learn (5 maart jl.). Een aantal bibliobloggers had namelijk in hun eigen blogpost een link naar mijn verslag opgenomen. Honderdtachtig bezoekers! Dat zijn heel wat mensen die allemaal minstens even gekeken hebben naar wat ik gebrabbeld heb in mijn goedste Nederlands. Ongelooflijk. Ik schrijf dus ik besta blijkbaar, althans ik besta nu op het internet.
Vroeg ik me eerst nog af of ik dat wel zag zitten, nu weet ik dat het eigenlijk niet uitmaakt wat ik ervan vind, het is gewoon zo. Ik heb mezelf ook maar vindbaar in zoekmachines gemaakt. Wie weet wat dit nog gaat doen met mijn bezoekersaantallen. Ik las op Marketingfacts dat je bij de LOI (had het liever bij NIMA gezien) nu een opleiding ‘Online Marketing‘ kunt doen waarin je onder meer leert hoe om te gaan met zoekmachines, weblogs en andere zaken op het internet. Hoe slimmer je jezelf profileert (bijv. door onderling linken!), hoe meer mensen je naar je website kan trekken. Misschien ook leuk voor één der webredactieleden van onze eigen bieb.

Bibliotheekland en web 2.0
Een aantal mensen uit bibliotheekland heeft uit persoonlijke interesse/hobbyisme of wat dan ook het voortouw genomen in deze nieuwe digitale wereld door erover te schrijven en de mogelijkheden te onderzoeken (a la Edwin Mijnsbergen). Het groepje echt serieuze bibliobloggers is nog relatief beperkt, alhoewel er waarschijnlijk al meer zijn dan ik nu weet. Daardoor wordt ook telkens door hetzelfde groepje mensen op elkaars berichten gereageerd. Dat is jammer, want er zullen vast nog zoveel meer mensen met een interessante mening rondlopen in bibliotheekland en die worden nu niet gehoord. Met de online community Bibliotheek 2.0 wordt geprobeerd een neutrale plaats te creëren waarin het een ieder vrij staat een profiel aan te maken, blogberichten te schrijven en op het forum te reageren op discussies. Zelfs ‘krabbelen’ zoals dat op Hyves gewoon is, is daar mogelijk en gebeurt ook veelvuldig, zie ik aan mijn RSS-feed van de recente activiteiten op deze site. Het aantal leden van deze site groeit als kool (nu 791 leden), maar het aantal actieve leden is, zoals bij zoveel verenigingen, beperkt. Ook daarover vindt regelmatig discussie plaats; hoe kan dit en hoe kun je het oplossen. Er blijkt geen eenduidig antwoord op te zijn. Ik hoop dat een aantal BLV-ers het leuk zal vinden om actief meedenker te worden in dit sociale netwerk van collega’s!

Over wat wij als bieb allemaal met deze nieuwe toepassingen moeten, willen of kunnen, wil ik hier eigenlijk niet bespreken; anderen (bijv. Qwerty en Klik) doen hier al voorzetten toe en ik denk dat je eerst goed moet bedenken met welk doel je iets gaat doen. Het middel moet geen doel worden. Vandaar dus het idee van een Werkgroep Web 2.0 (geleend van bibliotheek Gouda!) die daar mee aan de slag zou kunnen gaan.

Bovendien is deze blogpost alweer lang genoeg zo!

Update: 17 maart 2008

Taggende klanten bij OBA

Op de site van Webwereld lees ik net een interessant bericht over voortschrijdende vernieuwing bij de Openbare Bibliotheek Amsterdam: gebruikers mogen vanaf vandaagnaar hartelust tags toevoegen aan boeken, cd’s en dvd’s en lijstjes aanmaken en delen. Het systeem dat men ervoor gebruikt is My Discoveries en het klinkt allemaal erg interessant. Ga er later nog eens wat meer over lezen. Misschien is het ook wel iets voor ons!