Althans, haar creatie!
Collega Nestor nam twee weken geleden afscheid van ons en ze moest de Twee voor Twaalf-quiz goed oplossen om een bos rozen te winnen. Een aantal collega’s had een typische Twee voor Twaalf-vraag voorbereid en collega Biebeltje23 deed de in het programma gebruikelijke animatievraag. Het onderstaande filmpje maakte ik van de tweede helft van ‘het optreden’.
Even een inhaalslagje maken, ik loop twee Dingen achter namelijk. Voor deze week staan sociale websites op het programma. In één middag heb ik een online doelijstje aangemaakt en een boek toegevoegd aan de 23Dingen-account van LibraryThing!
Het was lastig een keuze te maken uit de web 2.0-sites te vinden op go2web20.net, een soort startpagina. UIteindelijk koos ik voor het online doelijstje Remember
the Milk, dat wel wat weg heeft van een Wiki en een Google doc, maar dan specifiek gericht is op takenlijstjes. Je kunt ze delen met anderen, zodat je samen aan een bepaalde taak kunt werken, je kunt er een bepaalde prioriteit aan geven en zelfs een locatie toevoegen (met behulp van Google Maps). Ook is integratie in andere systemen mogelijk. Ik heb mijn takenlijst (met twee hele taken) in mijn Google Calender opgenomen. Nu nog zien of ik het ook echt ga gebruiken. Misschien is het iets om met de MT-leden een takenlijst te delen, maar ja, dan is er weer iets waar je voor moet inloggen en dat is toch een hoge drempel.
Voor Ding #18 heb ik LibraryThing bekeken. Ik had er al weleens over geschreven in ons interne mededelingenblad, maar had er nog niet erg goed naar gekeken. Ik vind het er erg mooi uitzien en het is een mooie gedachte dat je al je boeken hierop kunt catalogiseren. En dat je soortgenoten kunt vinden die dat boek ook hebben gelezen en het net zo goed/slecht vonden. Ik heb voor de vorm een boek toegevoegd aan de 23Dingen-account van LibraryThing, “de donkere kamer van Damokles”, dat ik nu aan het lezen ben.
Maar ja, ga ik het echt gebruiken? Dan zou ik toch minstens een dag moeten besteden aan het opzoeken van de huidige inhoud van mijn boekenkast; ik weet nog zo net niet of ik dat ervoor over heb. En voor de bieb? Ik zie een koppeling met onze collectie (net als de KB heeft gedaan) wel zitten en een widget op onze site met aanbevelingen via LibraryThing is ook leuk voor ons publiek.
Zou zoiets ook bestaan voor films en muziek?
Van alle onlangs verschenen rapporten/evaluaties over de toekomst van de bibliotheek (landelijk) vind ik die van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) (pdf, 3122 kb) het meest waardevol. Het SCP beperkt zich als onderzoeksbureau logischerwijs tot inhoudelijke handreikingen na de beschrijving van twee sombere scenario’s waar ik eerder over schreef.
Op 9 en 10 april werd in Lunteren door een ledenvertegenwoordiging van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB) gesproken over te ondernemen acties om de vernieuwing voort te zetten en het tij van dalende leden- en leencijfers te keren. Hier gebruikten de dames en heren een “ruwe versie” van een agenda van de VOB (“Agenda voor de toekomst”, digitaal niet te vinden helaas) voor, waarin wordt geprobeerd tot een nieuwe strategie te komen. In de ledenvergadering van de VOB op 12 juni a.s. zal dit stuk vastgesteld moeten worden.
Ik heb de hand weten te leggen op deze agenda en zal deze naast de handreikingen van het SCP-rapport leggen. Hieronder volgt allereerst een opsomming met daarbij mijn eigen uitleg van de aanbevelingen.
Voor de gebruiker gaat gemak van het vinden van content (collectie in de brede zin van het woord) vóór kwaliteit.
Fysiek en digitaal moeten één worden; daarbij internet als bron van informatie inzetten.
Ondanks het betrouwbare imago van de bieb, zoeken internetters steeds vaker zelf hun informatie. Blijf dus niet afwachten, maar zorg dat je buiten de grenzen van de eigen site kijkt en mensen bereikt via (drukbezochte) andere sites, of bijvoorbeeld via e-mail.
Groei van uitleencijfers bereik je door ruimere openingstijden, persoonsgerichte marketing en betere vindbaarheid van de collectie via internet.
Klanten zijn bij een betrouwbare institutie als de bieb eerder bereid hun gegevens te laten gebruiken voor persoonsgerichte dienstverlening. Bovendien zijn de reeds beschikbare gegevens hiervoor veel beter in te zetten dan nu gebeurt.
Zorg voor toegang tot digitale content (bijv. Krantenbank thuis raadplegen) en zorg dat de juiste content aan de juiste doelgroepen wordt aangeboden, eventueel als betaalde dienst.
Focus op onderwerpen van maatschappelijk belang en bouw daar een fysieke en digitale collectie omheen.
Help klanten zelfredzaam te worden in de omgang met informatie en media.
Organiseer dienstverlening landelijk waar dat efficiënter is en lokaal wanneer maatwerk vereist is.
Vooral grote steden kunnen het aanbod in diverse vestigingen aanpassen aan de wensen en behoeften van de betreffende wijk.
De handreikingen van het SCP zijn terug te vinden in de uitgangspunten die de VOB in drie doelen formuleert. De kern van het betoog van de VOB is dat meer focus, regie en tempo nodig is in de bibliotheekbranche en daarbij horen de volgende drie kerndoelen:
Marketingstrategie is vereist, vooral behoefte aan goede service en personalisatie van de dienstverlening. Toewerken naar een franchiseorganisatie met een gezamenlijke winkelformule, huisstijl (slogan?) en tariefsysteem (halleluja!).
Nieuw bibliothecair opleidingsprogramma, landelijk HRM-beleid, lerende netwerken en concurrerende salariëring. De complete Collectie Nederland beschikbaar maken voor iedereen, betrouwbaarheid en afhankelijkheid bieden.
Eén heldere internetpresentatie voor alle openbare bibliotheken: de digitale bibliotheek Nederland met gepersonaliseerde toegang. Meer gedifferentieerde inrichting van filialen (supermarktmodel).
Deze kerndoelen omvatten de branchestrategie tot 2012 en in de rest van de agenda wordt nader ingegaan op wat er voor nodig is om deze doelen te bereiken. Wat mij in dit stuk opvalt is dat de nadruk erg ligt op de centrale aanpak en wel vanuit de VOB. Dat is logisch als je bedenkt dat de vernieuwingscenten voor de komende vier jaar nog verdeeld moeten worden. Je kunt als VOB op z’n minst een poging doen om zoveel mogelijk daarvan binnen te slepen.
De nadruk in de handreikingen van het SCP-rapport ligt veel meer op de klant; bouw een relatie op met je klant, behoud deze klant door een voor hem interessant aanbod te doen. Dan moet je toch eerst weten wat deze klant wil en daarvoor is marktonderzoek nodig.
Marktonderzoek is in de bibliotheekbranche een ondergeschoven kindje; we meten al jaren wat onze (trouwe) klanten van ons vinden, maar zo kom je er natuurlijk nooit achter wat minstens 75% (inclusief de minder trouwe klanten) van de overige inwoners eigenlijk vindt van de bieb, waarom ze er niet of nauwelijks komen en hoe wij hen wel zouden kunnen verleiden tot (vaker) bezoek en/of lidmaatschap van de bieb.
Ik zou zo graag concrete acties zien (tempo!), in plaats van al dit gepraat over toekomstvisies en –strategieën (al doe ik er nu zelf ook aan mee!). Het franchisemodel is niet nieuw, daar hebben ‘we’ het al jaren over met elkaar. Maar voer die plannen dan gewoon eens uit, doe iets. Laat subsidiestromen zo snel mogelijk bij de uiteindelijke ontvanger uitkomen zodat er snel wat mee gedaan kan worden. Schrap de provincie uit die stroom. Zet een landelijke imagocampagne op, dit jaar nog. Doe iets, dus. Maar laat minister Plasterk eerst (rond de zomer?) maar eens uitspraak doen over de besteding van de centen. De precieze bedragen zijn nog niet bekend, maar dat we het over miljoenen hebben, is zeker.
Wie meer wil lezen, raad ik aan in elk geval de aprileditie van de Nieuwsbrief Nieuw Bibliotheekwerk van Wim Keizer te lezen.
Geweldig idee van Marina zo op de vrijdagmiddag!
Ze stelt voor om op moederdag en/of vaderdag een blogpost te schrijven over je (groot)moeder cq je (groot)vader. En daarbij ook een foto-uit-de-oude-doos uploaden naar Flickr met de tag ‘blogoverjemoederdag2008′ zodat onder die tag een heleboel leuke foto’s te vinden zijn! 
Marina vindt dat we dit ondergrondse wortelsysteem, onze wortels uit het verleden zichtbaar moeten maken. Nou, daar doe ik tzt graag aan mee! Heb ik nu nog even tijd om geinige fotootjes uit te zoeken!
Met YouTube zijn de meesten van ons al sinds het begin van de cursus bezig, al geeft het invoegen van een filmpje in je blog soms wat problemen. Ik zie dat het nu in het ‘nieuwe WordPress’ ook weer wat anders gaat dan voorheen. Ik vind het een wonderlijk fenomeen hoe sommige filmpjes immens populair kunnen worden. Zo maken heel wat bedrijven daar gebruik van door aan ‘viral marketing’ te doen en een (liefst mooi of grappig) filmpje te verspreiden dat weer wordt doorgestuurd en weer wordt doorgestuurd.
Zelf kreeg ik vorige maand viavia (via Hyves) een filmpje doorgestuurd 
over Moppersmurf. Ik vond ‘m zo grappig dat ik deze op mijn blog heb gezet, zonder verder commentaar. In totaal is 173 keer op die blogpost gekeken en is het filmpje wellicht ook bekeken. Het is de op één na best bekeken blogpost van mijn hele blog! Ongelooflijk. Maar niet als je bedenkt dat Googlen op “Moppersmurf AH” of “Moppersmurf ontevreden” mijn blog op de tweede cq eerste resultatenpagina oplevert (dat was zelfs beiden de eerste pagina!). Ik kreeg dus veel ‘outsiders’ op mijn blog. Overigens zie ik in mijn statistieken dat mensen op de raarste zoektermen op mijn blog uitkomen. Google combineert blijkbaar soms ten onrechte bepaalde dingen!
Om zelf te oefenen met YouTube heb ik toen ik onlangs een middagje in Gent was, een filmpje gemaakt en deze op YouTube gezet, op de account van 23 Dingen. Het laat in 38 seconden het beroemdste stukje Gent zien. Ik ben geen filmmaker, dus verwacht geen hoogstaande kwaliteit (bovendien verergert YouTube de beeldkwaliteit ook nog eens behoorlijk)! 
Zelf gebruik ik YouTube regelmatig als ik even snel een liedje wil horen of als ik door anderen ben geattendeerd op een leuk filmpje. Elders was voor de bieb al een leuk promotiefilmpje genoemd als optie; dat lijkt mij ook wel wat. Wie weet kan het filmpje dat onze opruimhulp Nathan voor ons gaat maken wel daarvoor worden ingezet!
Podcasts en luisterboeken
Podcasting ken ik wel, maar ik doe er niet zoveel mee. Het is voor de liefhebber denk ik. Voor mij heeft muziek en/of radio vaak de functie van achtergrondgeluid (behalve bij concerten natuurlijk) en ik ga dus niet bewust zitten luisteren naar een hoorspel in de vorm van een podcast (dus via mijn RSS-feed in Netvibes binnengekregen). Ik kijk liever een goede film (beeldcultuur?)!
Wat ik soms wel doe is luisterboeken (ingesproken boeken) in de bieb lenen of downloaden van internet. Vervolgens luister ik ze af tijdens huishoudelijke klusjes zoals strijken of neem ik het in mijn discman mee naar bed ‘voor het slapen gaan’. Soms is de stem van de voorlezer zo rustgevend dat ik er spontaan bij in slaap val (of zou dat geconditioneerd gedrag zijn, in vroeger tijden aangeleerd?). Ik zou dit natuurlijk ook met muziek- en radiouitzendingen kunnen doen, als ik iets naar mijn smaak vind. Misschien zal ik dat nog weleens doen, maar voor nu laat ik het maar even zo.
Auteursrecht
Op het blog van DVDW vond al even discussie plaats over het auteursrecht dat er de oorzaak van is dat veel muziek niet via podcasts binnen te halen is. Op muziek zitten rechten van de betreffende artiesten, terwijl die op gesproken radio-uitzendingen niet zitten. Zodoende zijn dus veel podcasts gesproken in plaats van gezongen/gespeeld en dat maakt het voor mij ook minder interessant; je kunt het dan niet meer als achtergrondgeluid gebruiken. Kennelijk is de muziekindustrie nog steeds niet toe aan het nieuwe delen dat op ‘internet 2.0′ zo gewoon is geworden. Zo is mijn nieuwste cd van Anouk (jawel, gekócht, niet gedownload!) wegens kopieerangst niet afspeelbaar op mijn pc, terwijl ik geen stereotoren (meer) heb. Omdat ik toch graag een muziekje luister als ik bijv. met het schrijven van een blogtekst bezig ben, heb ik haar liedjes maar gedownload en de cd in de kast gezet. Toch jammer!
Hoe goed artiesten hun producten ook proberen te beschermen tegen auteursrechtschending (zie Stichting Brein bijv.), het lukt ze niet; mensen zullen manieren blijven vinden om toch de muziek te delen. Wanneer zullen ze inzien dat het een verloren strijd is? Zo te lezen duurt dat nog wel even: op het NRC-blog van Marie-José Klaver lees ik dat de Europese Unie de rechten op muziek zelfs wil uitbreiden van 50 naar 95 jaar! Dit soort zaken weerhoudt ons bibliotheken er ook van om digitale muziek (en dan bedoel ik de mainstream-muziek) te kunnen uitlenen, erg jammer!
Meer lezen?
- Uitleg over muziekauteursrecht op website Buma/Stemra (lees ook het artikel “waarom auteursrecht?“)
- De absurditeit van het auteursrecht door dr. Godfried-Willem Raes
- Diverse artikelen over muziekrecht door Arnoud Engelfriet
- Nieuwsdossier van NRC over auteursrecht
- De nieuwe wijze van omgaan met auteursrecht: Creative Commons
P.S.
Het nut van podcasting voor de bieb is denk ik niet zo groot; ik denk niet dat er veel animo zou zijn voor een opgenomen lezing op onze site. Dat is te saai en bovendien zou het mogelijkerwijs mensen ervan kunnen weerhouden naar de lezing toe te komen: gemiste inkomsten! Maar zeker ben ik er niet van, marktonderzoek zou uitsluitsel moeten geven!
Dit Ding is echt mijn Ding: jeugdsentiment!
Eind jaren negentig waren er de Brutale Meiden, Tatum Dagelet en Jennifer de Jong op tv maar ook op internet. Daar was een chatroom te vinden waar ik door mijn broertje op werd geattendeerd. Het zag er interessant uit, dat chatten en ik ging het ook proberen. Spannend vond ik het! Zomaar praten met mensen die je niet kende en die ergens anders in Nederland woonden.
Daarna ontdekte ik ICQ (”I seek you”), een chatprogramma dat ik op mijn pc installeerde en waarmee ik chatte met mensen over de hele wereld. Je kon ze op interessegebied etc. zoeken, maar op een of andere manier wisten mensen mij wel te vinden. Ik kreeg meerdere malen uitnodigingen om toch echt ‘even een keertje’ langs te komen in Egypte, het was zo’n mooi land…
Tenslotte volgde MirC (IRC = internet relay channel, een bepaald protocoltype) en ik was inmiddels behoorlijk chatverslaafd geraakt. Studeren en chatten ging redelijk goed samen, bleek. Al zat ik wel vaak moe in de collegebanken! Ik chatte inmiddels met een vast clubje mensen die ook een paar keer meetings hadden georganiseerd, zodat je elkaar in het echt zag. Er waren mensen bij die dachten dat ze een relatie met elkaar hadden, terwijl ze elkaar nog nooit hadden gezien, heel bijzonder. Ikzelf heb mijn huidige vriend via diezelfde chat leren kennen; het mooie eraan vind ik dat het innerlijk in dit geval vóór het uiterlijk kwam, ik leerde hem tenslotte op de chat kennen en ging hem daarna pas ontmoeten. Overigens was het niet mijn intentie een vriend te vinden in die chat, ik zocht er vooral gezelschap en humor. Als een soort van extra vriendengroepje (ik heb er nu ook meerdere), terwijl ik echt niet te kort kwam in het ‘echte leven’. Mijn vrienden uit het echte leven begrepen er uiteraard niet veel van! Ik was ook heel raar/bijzonder met een ‘vriend via internet’; inmiddels is dat zo bijzonder niet meer.
Tegenwoordig chat ik vrijwel nooit meer, maar ik ben het niet verleerd! Gisteravond met Qwerty en Margriet via Google Talk gebabbeld ‘om het uit te proberen’ en dat ging goed. Ik kan me voorstellen dat chatten in een aantal gevallen bijzonder handig is: het is een goedkope manier van communiceren, bijv. met familie/vrienden in het buitenland of in de bieb als je op afstand van elkaar zit omdat je in verschillende vestigingen zit. De telefoon is niet altijd sneller! Zeker als je snel kan typen is chatten efficiënt.
Dat is dan gelijk ook mijn aanbeveling voor de bieb. Ik had het vorig jaar al als idee ingediend, maar kreeg een ‘dat moeten we ooit nog eens nader onderzoeken’-antwoord. Klanten bellen op, backoffice neemt op en wil doorverbinden naar frontoffice, waar het te druk is. In plaats van een briefje invullen met naam, nummer etc. en dat weer doorbellen, kan dit via een chatschermpje worden doorgespeeld. Of mensen tussen locaties die elkaar moeten spreken, kunnen een berichtje bij elkaar achterlaten dat de een de ander even moet bellen (of misschien is dat ene berichtje al de hele boodschap).
Meedoen met de Aladinchat zou ook leuk zijn als we daar de capaciteit voor zouden hebben…
Op de dag dat onze bieb het startsein kreeg voor de cursus 23 Dingen, op 19 februari jl., kregen de interne begeleiders/coaches/opperhoofden/…(vul zelf in) toegang tot een Google doc waarmee de voortgang van onze cursisten bijgehouden dient te worden. Toen waren we dus eigenlijk al met Ding #13 bezig! In het bovenstaande plaatje zie je een uitsnede van dit document. Het ziet er deels zo uit als Gmail, deels als een Officedocument. Rechts zie je ‘Discuss’/'Share’/'Publish’. In het eerste tabblad kun je chatten (Ding # 14!) met iemand anders die tegelijkertijd in het document werkt (is al eens voorgekomen!). Dit document is Excelachtig. Ik heb als contactpersoon/oppercoach/opperopperhoofd/…(vul zelf in) ook een Google calender gedeeld met Rob, maar eigenlijk heb ik daar al in tijden niet op gekeken. Zou hij de tweede instructiedatum al hebben aangepast? Even kijken… [...] Ha, dat heeft ‘ie dus gedaan. Ik kijk er niet in omdat het aangemaakt is met een ander gmailadres en ik eigenlijk wel zonder die kalender kan. Jammer dat je je niet met twee adressen tegelijk kunt aanmelden.
Om er ook zelf mee te oefenen heb ik een documentje aangemaakt met alle Gmailadressen die ik kon vinden van de BLV-cursisten, handig voor bij Ding #14! Dus, wil je daar toegang toe, mail mij (zie de pagina ‘Over BiebGrrl’) en ik zal het document met je delen! Je kunt dan zelfs adressen toevoegen die ik nog niet had (hij is nog niet compleet!). Ik zal dit document uiteraard niet met anderen dan mijn collega’s delen!!
Tja, dan volgt de vraag hoe nuttig ik deze toepassingen vind. Ik moet erg wennen aan de structuur van de Google-toepassingen; aan de mail moest ik ook erg wennen. Het oogt allemaal erg rommelig omdat je tegelijkertijd in je mail, je kalender en in je documentenbrei zit. Ik vind Office dan toch wel vertrouwd, overzichtelijk (mijn eigen mappenstructuur) en (daardoor?) veilig. Natuurlijk kan het handig zijn als je gezamenlijk aan een document werkt, maar hoe vaak komt dat voor? Voor het MT werkt het prima om een verslag op een gedeelde schijf op het netwerk te hebben waarin elk MT-lid zijn opmerkingen plaatst met ‘wijzigingen bijhouden’ (kun je met Google docs wel zien wie wat toegevoegd/veranderd heeft?). Maar ja, sommige werken liever thuis en er is (nog) geen toegang tot het netwerk vanuit huis! Da’s dan weer jammer.
Al met al: voor de aanzienlijke documentenstroom die ik in mijn werk produceer, ben ik niet verleid tot overstappen op de Google-toepassingen. Het is mooi om gezien te hebben dat het bestaat en kan soms handig zijn, maar zeker niet altijd! Nu gauw door naar Ding #14, over chatten (veel leuker)!!
Een sombere voorspelling doet het SCP in haar rapport “De openbare bibliotheek tien jaar van nu” (pdf, 3122 kb). Deze voorspelling is gebaseerd op allerlei trends in de samenleving en de huidige situatie waarin bibliotheken zich bevinden. In het kort komt het er dus op neer dat ‘we’ nu niet goed bezig zijn.
‘Verder’ denken…
Het rapport werd gepresenteerd op de conferentie over bibliotheekvernieuwing ‘Verder’ waarop ook minister Plasterk aanwezig was en nog een aantal hooggeplaatsten, lees ik op de blogs van Jan en Ria. Op het tweedaagse congres in Lunteren 9 en 10 april zal er nog ‘verder’ worden nagedacht over al deze conclusies en voorspellingen. Mijn directeur (Seilenna) zal hier ook bij aanwezig zijn.
Enkele ontwikkelingen
Ik heb mij beperkt tot het lezen van de hoofdlijnen van het rapport (toch ook al 30 pagina’s). Enkele interessante trends/ontwikkelingen uit het rapport: groepen allochtonen die al langere tijd in de grote steden wonen, zullen naar randgemeenten trekken; achterstandsleerlingen blijven; door individualisering en informalisering loopt vrijwilligerswerk terug en krijgt het meer tijdelijke vormen; het terugkeereffect (volwassenen die weer lid worden van de bieb als ze kinderen krijgen) wordt zwakker; bibliotheken hechten meer waarde aan de privacy van de gebruiker dan hijzelf; het ‘nieuwe’ web 2.0 is een combinatie van consultatie en conversatie (jaja!).
Verwachtingen
Het gaat erom wat mensen van je verwachten (ik roep regelmatig “it’s all about expectations”) en dat je daar goed op inspeelt (dát is marketing). Daarom vond ik deze zin tekenend:
“Gewenning aan keuzemogelijkheden, individualisering van dienstverlening en voor bepaalde groepen een toenemende tijdsdruk resulteren in een behoefte aan een ander, en anders toegankelijk, aanbod.”
Twee voorspellingen
En dan komt het rapport op het belangrijkste onderdeel: het beantwoorden van de vraag waar we vanuit de huidige situatie gezien over 10 jaar zullen zijn en wat we eraan kunnen doen om dit te veranderen. Het bibliotheekgebruik zal blijven dalen, dat lijkt vast te staan. In de minst negatieve voorspelling is de bieb niet in staat tot een krachtige vernieuwingsslag (cultuuromslag), mede doordat het personeel niet over actuele ICT-kennis en ervaring beschikt (wat is de 23Dingen-cursus dan toch uitzónderlijk mooi! ) (al kan deze cursus slechts een eerste aanzet van die verandering zijn, daarna moet je er toch zelf wat mee doen!).
Het nóg somberdere scenario voorspelt een nog snellere daling van het bibliotheekgebruik doordat andere (commerciële) partijen in gaten springen die de bieb laat ontstaan in de communicatie met de gebruiker. Doordat het aantal drempeloverschrijders sterk daalt, heeft dit ook gevolgen voor de overige activiteiten die de bieb ontplooid. Kortom, we kunnen de boel dan wel opdoeken, einde oefening. Het SCP denkt dat dit de bedoeling toch niet moet zijn en doet dan ook een aantal aanbevelingen voor beleid om de ingezette koers te wijzigen. Deze aanbevelingen heeft Jan al genoemd, dus ik laat het hier voorlopig bij wat betreft de inhoud van dit rapport.
Vergelijkingsmateriaal
Een gebrek in het rapport vind ik het niet gebruiken van gegevens over andere dan klassieke bibliotheektaken (bijv. activiteiten i.s.m. andere instellingen). Men werkt nu toch al enige jaren met BIS-statistieken (vergelijkingscijfers voor de biebbranche), maar deze leveren blijkbaar nog steeds geen betrouwbare trendcijfers. Hier ligt een schone taak voor de VOB (die de regie hierover voert), zodat een volgende voorspellingsrapport over 5 jaar er een stuk rooskleuriger uit komt te zien omdat daarin deze gegevens wèl zijn meegenomen.
Wat te doen?
Dit alles overziend, zou het een idee zijn om de subsidiestromen grotendeels of volledig af te schaffen, zodat we wel vraaggericht móeten gaan werken? Het zou denk ik een enorme (te grote?) uitdaging zijn, omdat je naast pure inkomstenverschaffing toch ook je maatschappelijke taak wil blijven vervullen. Ik heb ergens gelezen dat Eppo dit (overigens niet nieuwe en orignele) scenario wel ziet zitten!
Bron: http://13c4.wordpress.com/2007/02/24/50-reasons-not-to-change/
OF:
Bron: http://cosastaicercando.blogspot.com/2007/08/niche.html
Kies maar!
 | Kio op Ding #17 en 18 - sociale … |
 | biebkol80 op Wie is je vader, wie is je… |
 | Marina op Wie is je vader, wie is je… |
| biebkol80 op U game U learn - een vers… |
 | ingrid op U game U learn - een vers… |
|
